Dodatnie i ujemne. Skąd i dlaczego?

 

Ciekawą notkę o zjawiskach atmosferycznych napisał prof. A. Jadczyk.

 

http://arkadiusz.jadczyk.salon24.pl/265534,tajemnice-blyskawic-duchow-i-troli-w-ziemskiej-atmosferze

 

Dla mnie była ona tym bardziej interesująca, że w tym samym czasie moje rozmyślania były skierowane na zjawisko elektryczności atmosferycznej, a to oznacza, że telepatycznie spotykaliśmy się gdzieś tam w przestworzach.

 

Dziwnym świecie duchów, troli, fontann i krasnoludków. Ale i ładunków dodatnich i ujemnych, które tak naprawdę nie wiadomo skąd się wzięły i chociaż świat jest elektryczny, to nikt tak naprawdę nie wie, jaka jest ich rola w tych procesach.

 

Powtarza się ta informacja o ładunkach kilkakrotnie:

 

1. Wyróżniamy 4 rodzaje wyładowań doziemnych: inicjowane z chmury dodatnie lub ujemne, inicjowane z powierzchni Ziemi dodatnie lub ujemne

 

2. Wyładowania tego typu występują na wysokościach około 90 km, zazwyczaj towarzyszą silnym dodatnim i ujemnym wyładowaniom doziemnym.

 

ale to nie oznacza, że ilość przeszła w jakość i od powtarzania mantry o ładunkach przybywa nam wiedzy lub doświadczenia w tym zakresie.

 

Mam nadzieję, że moje wyjaśnienia tego małego zagadnienia przypadną niektórym do serca, a znajdą się i tacy, którzy uznają je za logiczne.

 

Atmosfera – to co otacza Ziemię – stykając się z jej powierzchną i rozciągając się na wiele kilometrów w Kosmos, zawiera różne cząstki, cząsteczki, atomy, molekuły i różne wtrącenia, zwane zanieczyszczeniami.

 

Chociaż wszystkie one mają specyficzne właściwości i każde wnosi coś indywidualnego do ogólnego obrazu zjawisk atmosferycznych, to jednak muszą być pewne ogólne cechy łączące te zjawiska w grupę.

 

Notka poświęcona jest doszukiwaniu się tych ogólności.

 

Statyczny ładunek chmury i jego dynamiczna natura. Pod tym terminem w specjalistycznej literaturze do tej pory rozumie się wielkość ładunku chmury mierzoną przyborami. Dokładne badania pokazały, że ten ładunek jest wyłącznie wewnętrzną właściwością strukturalnych elementów materii i jak na razie nie poddaje się bezpośredniemu mierzeniu.

 

Z tego wynika, że nikt do tej pory nie zna ilościowych parametrów tego zjawiska. Nikt również nie rozumiał dynamicznej natury ładunku, gdyż analizując chmury jako obiekty, badacze zapominali o ich składnikach posiadających strukturyzowaną budowę

 

Wnikliwe analizy tego zagadnienia pozwoliły ustalić, że każda molekuła, posiadająca nadwyżkowy ujemny statyczny ładunek q, może utrzymywać w promieniu swojego działania dynamiczny ładunek tej samej wielkości, zbudowany z wirujących elektrino (co jest oczywiste, jeśli się weźmie pod uwagę, że chmury tworzą się w zasięgu działania dynama magnetycznego zbudowanego z tych samych elektrino).

 

Znak ładunku chmury. W literaturze nagminnie spotyka się twierdzenie o tym, że różne części chmury posiadają polarne ładunki. To twierdzenie jest pomyłką, gdyż dynamiczny ładunek formujący się dookoła pary wodnej jest zawsze dodatni, taj jak ładunek, który przenoszą cząstki z których ten wir jest zbudowany.

 

Przy czym, kierunek cyrkulacji wira elektrino w różnych częściach chmury może być różny (i nawet przeciwprądowy), np. prawoskrętny (prąd od dodatniej klemy generatora) i lewoskrętny (prąd ujemnej klemy) wichrowe potoki dookoła przewodnika z prądem.

 

Z powyższego wynika, że chmurę należyłoby analizować, jak objętościowe, zamknięte ciało, posiadające znaczny statyczny ujemny ładunek Q, dookoła które formuje się wirowy potok elektrino, analogicznie jak magnetosferze Ziemi.

 

Właśnie ten potok elektrino dookoła chmury jest jego elektrycznością i dynamicznym ładunkiem. Ludzie powinni umówić się który z tych potoków będą nazywać dodatnim, a który ujemnym.

 

My proponujemy następującą regułę, bazującą na kierunku geomagnetyczego potoku elektrino.

 

Dodatnim proponujemy nazwać ten kierunek elektrycznego potoku chmury, które na danym jego odcinku jest zgodne z kierunkiem potoku geomagnetycznego.

 

Ujemnym proponujemy nazwać ten kierunek elektrycznego potoku chmury, który jest przeciwny do kierunku potoku geomegnetycznego.

 

Przypominam, że orbitalny ruch elektrino elektrycznego potoku geomagnetycznego nad dowolnym punktem Ziemi ma kierunek Południe – Północ, a jego wichrowy składnik zawsze skierowany jest ze Wschodu na Zachód (kierunek prądu równikowego)