Pływanie na krze

Polska polityka przypomina płynięcie na krach. Nikt nie ma pojęcia gdzie płyniemy, nikogo tak naprawdę to nie interesuje. O nurcie rzeki, o tym, gdzie kończy się jej bieg, decyduje ktoś inny; ktoś niewidoczny i o wiele potężniejszy, niż ci biedacy na krach.

A czym oni się zajmują? Przede wszystkim tym, by nie zostać zepchniętymi z owej kry. Dlatego starają się stać jak najbliżej szałasu głównego szamana, który usytuowany jest na środku kry. Tam jest w miarę bezpiecznie, podają ciepły posiłek i można ogrzać się przy kociołku. Szaman bywa kapryśny i sprośny – ale czego nie robi się, by być w jego szałasie, a nie na skraju kry. Bo tam, na owym skraju, toczy się bezlitosna walka o utrzymanie się na krze, o to, by nie zostać z niej zepchniętym. To główne zadanie i troska polskich polityków – utrzymać się na krze.

Rutynowo pokrzykuje się na tych z innych kawałków płynącego lodu, ale nie robi się tego z wielkim zapałem. Widzi się, że oni są w tej samej sytuacji,  są tak samo bezsilni wobec swojego szamana i – co ważniejsze – wobec bezwzględnego i niezależnego od nich nurtu rzeki. Czasami niektórzy, mający dosyć swojego szamana, decydują się na przeskoczenie na sąsiednią krę, w nadziei, że tam będzie lepiej i szaman okaże się łaskawszy. Zazwyczaj kończy się to zgnieceniem przez obie kry, a czasami cała operacja się udaje, ale okazuje się, że na sąsiedniej krze panują te same obyczaje i tak samo szalony i kapryśny jest szaman.

Najbardziej jednak dominującym wrażeniem, będącym efektem obserwacji polskiej polityki, jest to, że politycy nie wpływają na bieg spraw, nie wiedzą gdzie płyną, nie interesuje ich to, nie mają do tego głowy. Zaabsorbowani są utrzymaniem się na swojej krze i zabieganiem o łaski swojego szamana. Kwestie istotne, czyli dbałość o to, dokąd zmierzamy i jak skończy się owo płynięcie, nie są ważne dla większości polskich polityków, nie stanowią ich zakresu odpowiedzialności. Oni nie mają na to czasu, głowy i chęci. Całą swoją aktywność kierują na zajęcie dogodnej pozycji na jak najszerszej krze, bo tylko to może zapewnić im w miarę dostatnią egzystencję.

A kra płynie…..