Normalni.pl
Jesteśmy normalni. Gromadzimy tych, dla których racjonalne podejście do życia i polityki jest ważne. Kładziemy nacisk na ewolucyjne zmiany w gospodarce, polityce i zarządzaniu oraz zwiększenie udziału demokracji bezpośredniej w polityce.
2 obserwujących
9 notek
5190 odsłon
  338   0

Kościół i wiara wobec państwa

Istnienie różnych wyznań i kościołów nie powinno podlegać ograniczeniom, dopóki całkowicie stosują się do polskiego prawa.

Już nasz wybitny patriota, generał polski i amerykański, Tadeusz Kościuszko ponad 200 lat temu pisał:

“Kościół winien być oddzielony od państwa, nie wolno mu zajmować się kształceniem młodzieży. Naród winien być panem własnego losu i jego prawa powinny być nadrzędne wobec praw Kościoła. Żadna religia nie może im przeczyć, odwołując się do prawa boskiego, przeciwnie, każda religia powinna być posłuszna prawom ustanowionym przez naród.”

Dowolna religia nie powinna wymagać jakiegokolwiek rejestrowania, albowiem w prawie nie mogą być przewidziane wyjątki, stawiające organizacje religijne ponad innymi (np. stowarzyszeniami, fundacjami, przedsiębiorstwami). Organizacje religijne są dobrowolną formą organizacji wolnych ludzi i dopóki te organizacje nie naruszają polskiego prawa, a są w nim osadzone na zasadach ogólnych, mają rację bytu.

Religie i Kościoły powinny przyjmować formę stowarzyszeń, fundacji, przedsiębiorstw i być opodatkowane na zasadach ogólnych. Pozwoli to uniknąć nieuczciwej konkurencji kościelnych przedsięwzięć biznesowych w stosunku do pozostałych. Sprzedaż gruntu z bonifikatą powinna być zakazana, jako działanie na szkodę państwa, czyli umniejszenie majątku wspólnego wszystkich obywateli.

Jakiekolwiek przejawy działalności organizacji religijnych muszą odbywać się na zasadach ogólnych. Przykładowo procesja po drodze publicznej wiąże się z opłatami za zajęcie pasa ruchu i opłatami oczyszczenie tego pasa (rozsypane płatki kwiatów zwiększają ryzyko poślizgu i wypadku). Nauczanie religii w szkole publicznej wiąże się z odpłatnym wynajęciem sal. Nauka religii może być tylko po godzinach lekcyjnych, bowiem jest prywatnym przedsięwzięciem organizacji religijnej, będącej w istocie fundacją, czy stowarzyszeniem albo firmą. Państwo, jako organizacja świecka, nie może finansować nauczania jakiejkolwiek religii ani jej przedsięwzięć. Ślub kościelny nie powoduje żadnych skutków cywilnych (należy przeprowadzić rzeczywisty ślub cywilny, aby stać się małżeństwem).

Inne kwestie powinny być regulowane według równorzędnych dla innych podmiotów gospodarczych i organizacji społecznych zasad. Przykładowo zabezpieczenie przeciwpożarowe budynku kościoła powinno być takie samo, jak hali widowiskowej o tej samej powierzchni, itd.

Reasumując – z punktu widzenia państwa polskiego i jego organizacji Kościoły i organizacje religijne są zwykłymi, przewidzianymi w prawie, formami organizacji ludzi i środków. Wszystkie są chronione tak samo i funkcjonują na zasadach ogólnych (czyli np. płacą wszystkie przewidziane prawem podatki).

Ze względu na szacunek dla państwa polskiego i jego świeckiego prawa uroczystości państwowe nie mogą co do zasady zawierać jakichkolwiek części obchodów związanego z religią. Symbole dowolnych religii nie mogą być obecne w obiektach państwowych.

Państwo polskie nie potrzebuje formy umowy z państwem watykańskim w postaci konkordatu, ponieważ wszystkie prawa i obowiązki obywateli Polski są zapisane w Konstytucji i w ustanowionym prawie państwowym. Zatem konkordat należy wypowiedzieć.

Obecny w Konstytucji tekst “zarówno wierzący w Boga, będącego źródłem prawdy, sprawiedliwości, dobra i piękna, jak i niepodzielający tej wiary, a te uniwersalne wartości wywodzący z innych źródeł,” należy w przyszłości usunąć, albowiem państwo polskie jest co do zasady świeckie.

Autor: Tomasz M. Piro, Normalni.pl

Lubię to! Skomentuj12 Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale