Czy zarodek, to człowiek? Re z elementami ewolucji

W komentarzu do mojego postu pt: "Czy zarodek to człowiek", komentator MIC zadał mi pytanie:  „O czym Pan prawi?!”  Ponieważ odpowiedź urosła ponad wielkość komentarza, odpowiadam tą  notką.

Nigdzie nie stwierdziłem, że „rodzaj jest ciałem świadomym”. Stwierdziłem natomiast, że Rodzaj Ludzki to ciało świadome.  „Rodzaj Ludzki”, w moim mniemaniu, to oderwanie od „gatunku zwierzęcego”.  Rozumiem to tak, że zwierzęta są najwyżej rozwiniętym gatunkiem Świata, to znaczy, że Świat nie osiągnął dotąd wyższego stanu swego rozwoju, niż poziom gatunkowy.

Ludzkość nie jest gatunkiem Świata, czyli nie jest częścią jego organizmu. Ludzkość jest Rodzajem Świata, czyli jest innym Światem.

Ludzkość to inny, osobny organizm niż organizm Świat z jego przyrodą i biologią.  W tym sensie, „rodzaj Świata”, „rodzaj Ludzkość”, „rodzaj (świat) Ludzki”, nie ma ani treści abstrakcyjnej, ani znaczenia abstrakcyjnego. To twarda, realna, oczywistość, za którą kryją się wszyscy ludzie tworzący Ludzkość.  Ten nowy, najmłodszy ze Światów, Ludzkość ( Wszechświat to także Świat, tyle że największy, fizyczny, nie przyrodniczy, nie biologiczny, nie cielesny ), to Świat białka świadomego.

Zatem, każdy, kto świadomości nie posiadał, lub nie posiada, do świata Ludzkość, nie zalicza się, nie należy. Mózg, sumienie, rozum, a nawet mądrość posiada, w mniejszym lub większym zakresie, gatunek zwierzęcy.

Tym, co odróżnia gatunek zwierzęcy (Świat gatunkowy), od Świata ludzkiego( który jest rodzajem białka, tylko świadomego), to świadomość. Świadomość nierozerwalnie łączy się z filologią, teologią i filozofią.

Wraz z utratą świadomości, lub jej brakiem od początku, nie występuje patrzenie i logiczne wyciąganie wniosków, łączność z własnym duchem, realizacja idei, dążenie do celu, czyli spełnianie człowieczeństwa.  Świat nie Ludzki, gatunkowy, pierwotny, do poziomu filologicznego, teologicznego, filozoficznego nie dorasta, tak wysoko się nie rozwinął na drodze ewolucji.  Natomiast Świat ludzki, czyli Ludzkość, ten poziom rozwoju na drodze ewolucji, osiągnął.

A osiągnął dlatego, ponieważ „wystartował” w życie z pułapu Świata biologicznego, który już wcześniej, osiągnął poziom gatunkowy. Inaczej, Świat ludzki nie jest częścią organizmu Świata biologicznego, lecz jest jego potomkiem i spadkobiercą.

Reasumując:

1) Rodzaj bez świadomości, to nie rodzaj Ludzki, to nie Świat Ludzki, to nie ludzie.

2) Rodzaj bez świadomości, to, co najwyżej, w świecie innym niż Ludzki, gatunek zwierzęcy.

3) Rodzaj Ludzki, to nie abstrakt.

4) Abstrakt, to rodzaj nieokreślony. Ludzkość, to rodzaj określony.

 A człowiek?

Człowiek to najcenniejsza cząstka minimalna, a jednocześnie elementarna Świata, który nazywa się Ludzkość.

Nigdy bym natomiast nie nazwał człowieka „pewnym indywiduum” Człowiek, to pewna indywidualność, osobność, osoba, nigdy „indywiduum”.  Tak człowieka mogą nazywać ludzie, którzy nie mają pojęcia kim jest człowiek, czym jest Ludzkość; którzy nie odróżniają i nie rozróżniają fizyki masy, od biologii świata; biologii od filologii, teologii i filozofii świata Ludzkiego.

Zdanie : „Słowo "człowiek" może być użyte w dwóch znaczeniach: 2) W supozycji formalnej jako nazwa dla gatunku homo sapiens sapiens.” jest fałszywe, ponieważ człowiek nie jest gatunkiem świata zwierzęcego, lecz wyższym Rodzajem Świata, jest światem Ludzkości, jest cząstką Ludzkości.  Użyte w zdaniu „homo sapiens sapiens” potwierdza moje przekonanie, że autorzy tego sformułowania nie mają pojęcia czym jest Ludzkość i kim są ludzie.

„Sapiens sapiens”, czyli „rozumne, właściwe” są także zwierzęta. To zdanie zrównuje człowieka ze zwierzęciem, a to jest niedopuszczalne, nie ze względów moralnych, lecz naukowych.  Rozumienie i mądrość świadczy o myśleniu. Zwierzęta myślą, rozumieją i są mądre na niższym poziomie, w mniejszym zakresie, niż ludzie, ale myślą, rozumieją i są, na swój sposób, mądre.  Ludzie nie tylko rozumują, rozumieją, myślą i są mądrzy, ale dodatkowo, są świadomi.

To znaczy, że ludzie rozumując, rozumiejąc, mądrzejąc wiedzą(mają świadomość), że rozumują, rozumieją, mądrzeją. Zwierzęta tego nie wiedzą(nie mają świadomości). Stąd u ludzi, w czasie myślenia podzielność uwagi, wielowątkowość, abstrakcyjność , niespotykana u zwierząt. Zwierzęta nie wiedzą, ponieważ nie posiadają świadomości.

Ponadto, „sapiens”, w znaczeniu: „właściwy”, może sugerować, że w swoim czasie, istniał „człowiek niewłaściwy”.  Tak sugerują błędne teorie, które pochodzenie Świata Ludzkości wywodzą z gatunku zwierzęcego Świata biologicznego. Do tych teorii zaliczam teorię Darwina.

Moim zdaniem Świat Ludzkości wywodzi się wprost z całego organizmu, którym jest Świat gatunkowy, przyrodniczo – biologiczny, a nie od jego tylko jednego, najwyżej rozwiniętego gatunku.  Nigdy też nie było jednego, pierwszego człowieka. Byli natomiast pierwsi ludzie w tym sensie, że było ich od razu jednocześnie wielu.

Świat Ludzkości nie wyłonił się(narodził) jako Ludzka jedność, od razu jako pojedynczy, ukształtowani, nawet pierwotni ludzie, jak starają się to sugerować i udowodnić, także współcześni, nieświadomi naukowcy.

Świat Ludzkości wyłonił się(narodził) ze Świata gatunkowego, w postaci mikrobiologicznej, jako fauna w sposób podobny do tego, jak „rodzą się grzyby po deszczu”. Tą fauną był mikrobiologiczny praprzodek plemnika.

Dopiero praprzodek plemnika, następnie plemnik, w drodze ewolucji doszedł do poziomu człowieka pierwotnego, „właściwego”, a następnie człowieka współczesnego.

Okres postaci mikrobiologicznej Świata Ludzkości, jest tym brakującym ogniwem łączącym początek Ludzkości, z pierwotnym człowiekiem.

Praprzodek plemnika, następnie plemnik, okazał się najbardziej inteligentnym mikroorganizmem ze wszystkich na drodze ewolucji. A okazał się dlatego, że przekroczył barierę progu gatunkowego biologicznego świata.Dzięki temu na drodze ewolucji doszedł do poziomu Świata filologicznego(patrzącego i wyciągającego logiczne wnioski), myślącego abstrakcyjnie, świadomego, czyli Świata Ludzkości.  Dlatego Świadomość wyróżnia człowieka, świat Ludzkości od świata, który Ludzkością nie jest.

Nabyta, posiadana, trwająca świadomość przez ciało, lub jej brak, utrata,  bezwzględnie sytuuje dane ciało, albo w rodzaju ciał świadomych, albo w gatunku ciał nieświadomych. Tym samym decyduje i świadczy o przynależności do tego, ludzkiego lub innego, biologicznego Świata.

Ciało, plemnik, zarodek, płód, w łonie posiadającej świadomość matki, stanowi z nią integralną ( do czasu wydalenia, porodu), nierozłączną część. I jako taki, należy do Świata Ludzkości, jest nieświadomą „porcją” Świata Ludzkości, kandydatem na świadomego człowieka, czyli odrębne świadome ciało w postaci cząstki minimalnej Ludzkości.

Po przejściu dróg rodnych, „wykazaniu się"  odpowiednimi walorami: wolą, zdecydowaniem, odpornością, siłą, czyli po porodzie, po nabraniu świadomości i wykazaniu jej(poprzez po porodowy płacz i odcięcie pępowiny) dotychczasowy kandydat na człowieka, nieświadoma „porcja świata Ludzkości” staje się odrębną, samorodną, świadomą, minimalną cząstką elementarną Świata Ludzkości, człowiekiem.

Kandydat na człowieka(plemnik, zarodek, płód, osesek)który nie jest w stanie, nie może, nie osiągnął w swym rozwoju poziomu świadomości, nigdy nie był, nie jest i nie będzie, człowiekiem.

Człowiek, który traci świadomość, przestaje być świadomy(nawet na krótki okres) na ten okres traci walor człowieczeństwa. Walorami człowieczeństwa, obok świadomości są także mądrość, rozum, sumienie, myślenie. Brak świadomości, oraz pozostałych walorów człowieczeństwa obniża wartość ciała świadomego, poniżej wartości ciała nieświadomego(gatunku zwierzęcego), posiadającego walory sumienia, rozumu, mądrości, myślenia, do wartości ciała przyrodniczego. Dlatego, takie ciało, o kształcie człowieka, bez świadomości, ludzie nazywają „roślinki”. Ono, z poziomu ciała świadomego (ludzkiego) i poprzez poziom ciała mądrego(gatunek zwierzęcy), przechodzi w stan ciała przyrodniczego: Ciało przyrodnicze nie ma świadomości, mądrości, rozumu, sumienia.

DNA, to poziom biologiczny. Z tego poziomu wywodzi się Świat Ludzkości. DNA posiadają także zwierzęta, najwyższy gatunek świata przedludzkiego i to bardzo zbliżone, żeby nie powiedzieć takie samo (lecz nie to samo) co Ludzie.  Jest ono być może nieco bardziej skomplikowane (złożone) od DNA gatunku zwierzęcego, ponieważ Rodzaj Ludzki, Świat Ludzkości, Ludzkość, jest późniejszym wytworem ewolucji niż Świat gatunkowy, czyli zwierzęcy i przyrodniczy( a dłuższa ewolucja powoduje dłuższe i przez to większe splątanie DNA) .

Niemniej, o człowieczeństwie, lub zwierzęcości, nie decyduje DNA, choć na jego podstawie można zakwalifikować dane ciało biologiczne do odpowiedniego gatunku, lub rodzaju. Człowieczeństwo, jeszcze raz powtarzam to nie poziom biologiczny, lecz filologiczny, teologiczny i filozoficzny, gdzie biologia nie dostaje, jest zbyt krótka, prymitywna.

Jeśli ktoś, z tego co napisałem na temat człowieczeństwa, wysnuwa wniosek, iż ja sądzę, zgadzam się że:

„ z dzieciakiem do drugiego roku po urodzeniu (sic!) można zrobić to, co się rzewnie nam podoba. Mały nie ma świadomości, więc nie jest człowiekiem.”,

to albo jest prowokatorem, albo złośnikiem, albo zazdrośnikiem, albo całkowitym ignorantem.

Na pytanie, o czym prawię,  odpowiem wprost:

Prawię o Ludzkości, o Świecie – Ludzkość, o jego prapoczątku, cząstce minimalnej, człowieku i porcji Świata – Ludzkość, przyszłym człowieku. Prawię, czyli naprawiam to, co w świadomości opinii społecznej szwankuje.