Po raz pierwszy miałem problem z wyborem tematu do felietonu. Ku niezadowoleniu moich krytyków, a ewentualnej trosce zwolenników mojego pisania, nie jest to zaćmienie umysłu, lenistwo czy zniechęcenie otaczającym nas światem. Po prostu wydarzyło się w ostatnich dniach tak wiele, że trudno mi było wybrać jeden wiodący temat. Będzie dziś zatem eklektycznie.
Poświęcę się dwóm wydarzeniom, które zbulwersowały opinię publiczną. Pierwsze już nieco przebrzmiałe, drugie całkiem ciepłe. To spoliczkowanie dziennikarza TVN Grzegorza Miecugowa podczas Owsiakowego Woodstocku i pojawienie się obraźliwego dla Litwinów transparentu na meczu Lech – Żalgiris. Bez względu na to, jakie były przyczyny tych wydarzeń, nie powinny one mieć miejsca. Nawet, jeśli usiłuje się usprawiedliwiać reakcję młodego człowieka na metody dziennikarskie stosowane przez TVN, przypomina wielokrotne szydzenie w „Szkle kontaktowym” choćby z Lecha Kaczyńskiego, jego brata czy katastrofy smoleńskiej – to bicie w mordę dziennikarza nie jest sposobem na wyrażanie krytyki. Chyba, że stosując się do kodeksu Boziewicza obiłby Miecugowa inny żurnalista. Wtedy jakoś bym to przeżył spokojniej. Co gorsza, w ustach samego poszkodowanego, czyn ten zapowiada zgoła drugi holokaust. No, do megalomanii panu Grzegorzowi całkiem blisko. Tylko, że pomylił speców od propagandy. Metodami doktora Josefa G. prędzej posługuje się macierzysta stacja obitego. Ja mam nadzieję, że do holokaustu w TVN nie dojdzie, bo wykończy ich poziom podawanych informacji i brak rządowych reklam po kolejnych wyborach.
Podobną metodą skuteczność reprezentowania polskich interesów przez MSZ na bratniej Litwie podsumowali kibice Lecha Poznań. Podczas meczu rewanżowego z Żalgirisem Wilno pojawił się transparent z napisem "Litewski chamie, klęknij przed polskim panem". Nie wiem, komu udało się podpuścić poznańską „żyletę” do takiej głupoty, ale skompromitowała się ona skutecznie. I nie pomogą usprawiedliwienia, że podczas meczu w Wilnie wznoszono antypolskie okrzyki, kogoś tam poturbowano, czy otłuczono samochody, a wtedy polskiego MSZ nie było.
Do tego, że polskiego MSZ nie ma tam, gdzie dzieje się coś Polakom można się już przyzwyczaić, zwłaszcza pod wodzą ministra Radka Sikorskiego. I zwłaszcza w stosunkach polsko – litewskich, bo nasi zakompleksieni sąsiedzi w każdym polskim turyście zwiedzającym Ostrą Bramę czy cmentarz na Rossie widzą generała Żeligowskiego przywracającego Wilno Rzeczypospolitej. Stąd też ich obawy o wzrost siły polskiego żywiołu , o jego znaczenie w samorządach, o polskie szkoły i pisownię nazwisk. Czysty kompleks małego, ciemiężonego narodu, który co tylko dochrapał się wolności, to zaraz ktoś go jej pozbawiał. Co gorsza uczeni zajmujący się demografią obliczyli, że za sto lat może już nie być osób posługujących się językiem litewskim – notabene ciężkim do nauki, jak diabli. Mała pociecha dla nas, bo nas już też będzie około 15 milionów. No, ale to za sto lat, a dziś?
Niepotrzebne hasła dolewają oliwy do ognia litewskich nacjonalistów. A to odbije się na tamtejszych Polakach, bo nasz MSZ, jak zwykle skutecznie, będzie brał ich pod swoje skrzydła. Panie ministrze Sikorski, zamiast się tłumaczyć z kibicowskich haseł pogadaj Pan z kolegą Sienkiewiczem. Może on wychowany na pradziadkowych lekturach wie, jak trafić do serc Charłampów, Grybauskienów i innych Grebliunasów. A jak nie wie, to ja mu podpowiem. Mimo, że mam ponad pięćdziesiąt lat i zdaniem Pana ministra niewiele już mogę wymyślić. Otóż Panie ministrze, największy litewski przemysł to transport. Oni mają tam, o ile mnie pamięć nie zawodzi, zarejestrowanych ponad półtora miliona TIR-ów i znaczna większość z nich wali tranzytem przez Polskę. Wystarczy, by nasza wzorowa drogówka przez dwa miesiące kontrolowała łamiących nagminnie przepisy Budrysów za kierownicą. I sypała mandatami nie idąc patriotycznie na propozycję bakszyszu. Zaręczam Panu i Pana koledze z MSZ, że wasi litewscy odpowiednicy sami złożą do ichniego Sejmasu propozycję ustawy nadającej Polakom prawo do pisowni polskich nazwisk. No chyba, że w międzyczasie zamarznie Bałtyk i puszczą TIR-y po lodzie. Minister Sikorski nie będzie się musiał wstydzić za kibiców Lecha , a oni za ministra.
Jeden problem z głowy, nad tefauenem muszę jeszcze trochę pomyśleć. A tak na marginesie, to może by jednak przywrócić kodeks Boziewicza. Przynajmniej po gębach prali by się zgodnie z wykształceniem.
Komentarze
Pokaż komentarze (3)