Świetlana Przyszłość

Polska została uratowana.

Mamy ponownie koalicje większościową stworzoną z ugrupowań gwarantujących budowę IV RP. Warcholstwo i chamstwo w niepamięć odeszło i ku ogólnemu zadowoleniu wszystkich obywateli wreszcie zapanuje wyczekiwana od roku chwalebna stabilizacja wypracowana przez ludzi o niewątpliwej reputacji.

Jaki jest program nowego rządu?

Genialny nastawiony na rozwój gospodarczy, o czym świadczy chociażby projekt ustawy budżetowej zakładający tylko 30 mld zł deficytu budżetowego, wzrost wydatków na zwiększający się aparat organów administracji publicznej, a także wzrost wydatków socjalnych. Dzięki tym genialnym posunięciom wzrośnie zadłużenie publiczne, co w dłuższej perspektywie doprowadzi do wzrostu inflacji, na co czekają wszyscy eksporterzy. Rosnąca inflacja spowoduje wzrost wszystkich cen i szlachetny odruch oszczędzania w społeczeństwie. Pracodawcy zaś będą skłonni do zdecydowanych ruchów kadrowych, których skutkiem będzie zwiększenie możliwości pracowników do zacieśniania stosunków rodzinnych i prac domowych. Z kolei wzrost podatków zwiększy wpływy do budżetu państwowego i rząd będzie mógł zwiększać wydatki na zasiłki dla bezrobotnych, aby ci nie czuli się pokrzywdzeni i spokojnie sobie w domach kontemplowali sens swej egzystencji.

Będziemy pierwszym państwem na świecie, które po przeprowadzeniu takich zmian odniesie spektakularny sukces, a tym samym zaprzeczymy łże-elitarnym koncepcjom mikro i makro ekonomicznym wypracowanym przez zgniło-kapitalistycznych wykształciuchów jak Edmund Phelps tegoroczny Noblista z Ekonomii. Twierdzi on, iż podstawą sukcesu jest niska inflacja, czyli mocna waluta, jak również, iż zasiłki dla bezrobotnych uzależniają obywatela od państwa. Głosi on również skandaliczną tezę a mianowicie, że bezrobocie zależy od zasiłków, siły związków zawodowych i wysokości podatków. Im one są wyższe tym bezrobocie większe. Nie, nie dam sobie wcisnąć, że białe jest białe a czarne jest czarne.

Mamy program, a naszym celem jest konsekwentna realizacja tego programu. W ciągu trzech lat osiągniemy wzrost długu publicznego do około 55 % PKB. Co z tego że złoty osłabnie a państwo nie będzie mogło sprzedać emitowanych przez siebie obligacji, a co z tym związane nie będzie z czego finansować deficytu budżetowego.

Kiedy już plan się ziści ponownie Polacy ponownie poznają wartość polskiego chleba i sezonowej pracy na Ukrainie.