Tak, młodzi są głupcami

Bardzo mnie ucieszyło, iż temat polskiej młodzieży (o której już wielokrotnie pisałem) znalazł się nareszcie w centrum zainteresowania Salonu24. Podziękować za to należy platosowi oraz muadowi. Ich teksty przeczytałem z identycznym zainteresowaniem. Niestety, muszę dodać, iż zainteresowanie szybko przerodziło się w rozczarowanie.

Tekst platosa to wyliczanka wad jego młodych pracowników (prawdopodobnie zatrudnionymi w dużej firmie). Autor najwyraźniej uznał, że debilni podwładni są reprezentatywni dla całej grupy społecznej. Rzecz jasna to podstawowy błąd. Pracownicy korporacji to specyficzni ludzie, sam autor zapewne także. Może więc należałoby rozpocząć dyskusję nie o młodzieży tylko tej jej części, która decyduje się sprzedać swoje życie w zamian za marzenia o pieniądzach i karierze?

Niemniej jednak muad popchnął debatę w kierunku rozważań o kondycji najmłodszego pokolenia Polaków jako takiego. Jego długi i emocjonalny post zawiera dużo prawdy o nas (sam mam bowiem 24 lata). Niestety, muad zakończył w sposób potwierdzający opinię platosa:

Zgodzić się mogę, że nie potrafimy mówić. Jednak słysząc „Proszę Panią" Gosiewskiego czy hymn w wykonaniu Kaczyńskiego, jak normalni ludzie mają mówić? Jak ci młodzi mają kochać „ten kraj" i być gotowym do poświęceń na jego rzecz skoro Polska nie oferuje im nic oprócz kompleksów, uprzedzeń, wysokich podatków, słabej pracy, czy zakompleksionego szefa w rodzaju Platosa?

To jest bardzo typowe. Muad, młody człowiek wie, co jest złe. I… Poddaje się. Jak większość, jeśli nie wszyscy z naszego pokolenia, oddaje swój los w ręce innych. Nie potrafi powiedzieć: „to jest k… nasz kraj, wyp… staruchy!” Brutalne? Ale to właśnie musimy zrobić. Nie zwalać wszystkiego na rząd, polityków, szefów. Weźmy sprawy w swoje ręce i stwórzmy taką Polskę jakiej potrzebujemy. Inaczej faktycznie – wszyscy jesteśmy głupcami. Wykształconymi i zdolnymi, ale głupcami.