Bohaterowie

Czesi zdecydowali się powstać przeciw niemieckiej okupacji wówczas, gdy Berlin już od tygodnia był zajęty przez Sowietów. Podobną taktykę przyjęli dzielni dziennikarze Radia Olsztyn, którzy postanowili zbuntować się przeciw politycznym naciskom ze strony PiS właśnie teraz, miesiąc po przegranych przez tę partię wyborach.

Owszem, w Radiu Olsztyn nadal rządzą ludzie z nominacji PiS. Wiadomo jednak, iż nowa władza nie może zająć się od razu wszystkim. Fala miłości opada na kraj powoli. Jest jednak pewne, że wyzwolenie olsztyńskich dziennikarzy spod pisowskiego buta i tak się zbliżało.

Dlaczego więc radiowcy podnieśli krzyk, który z pewnością rozniesie się po kraju? Trudno oprzeć się wrażeniu, iż postanowili w ostatniej chwili stanąć do walki z kaczyzmem i godnie zaprezentować swoje oddanie ideałom wyzwolicieli. Bunt w takim terminie ma niewątpliwy plus w postaci całkowitego bezpieczeństwa – przecież teraz jest pewne, iż dysydentom nic nie grozi.

Moim zdaniem to jest po prostu żałosne. Jeśli olsztyńskim dziennikarzom tak bardzo nie odpowiadało upolitycznienie ich radia, to czemu nie protestowali wcześniej? Czyżby źle zaczęło się robić miesiąc temu? Raczej nie, gdyż radiowcy mają wobec swego kierownictwa rozmaite zarzuty. Na odwagę zabrali się jednak dopiero wtedy, gdy ich szefowie są już na wylocie.

Osobiście marzę o tym, by z pracowników Radia Olsztyn media takie jak „Gazeta Wyborcza” lub TVN24 zrobiły bohaterów. By mówiono o nich przez cały wieczór i jutrzejszy dzień, przedstawiając ich jako wzór wolnego dziennikarstwa. Hipokryzja przekroczyłaby granice śmieszności, i może jacyś ludzie otworzyliby na nią oczy.