Zbliża się 13 grudnia. Jak co roku będziemy się spotykać w pod pomnikami i czcić ofiary – nie tylko stanu wojennego, ale całego okresu komunistycznej dyktatury. W Warszawie odbędzie się zapewne tradycyjna demonstracja pod domem generała Jaruzelskiego. Pokażemy, że pamiętamy, pokazując równocześnie jak jesteśmy bezsilni.
Czcimy pamięć ofiar, gdy tymczasem ich kaci chodzą spokojnie po ulicach. Często są bogatymi, szanowanymi obywatelami, szukającymi licznych usprawiedliwień dla swej przeszłości. Tak jest już od niemal dwudziestu lat i większość Polaków uwierzyła, że nie może być inaczej.
Zmianę miały przynieść rządy Prawa i Sprawiedliwości. To miał być czas rozprawy z komunistycznymi przestępcami. Niestety, PiS zawiódł i w tym zakresie. Teraz zaś Platforma zamierza wprowadzić powszechną miłość, co każe nam przypuszczać, iż nigdy już nie będzie odpowiedniego klimatu dla sprawiedliwych rozliczeń.
A przecież to ostatnia chwila! Kolejni słudzy komunistycznego aparatu terroru, a przede wszystkim jego kierownicy, umierają w spokoju. Wkrótce wszyscy wymkną się sprawiedliwości. Nie możemy na to pozwolić.
Jeśli państwo, tak jak Polska, nie potrafi zadbać o sprawiedliwość, nie znaczy to, iż o sprawiedliwość nie powinno się zabiegać. Sami musimy odpłacić: ubekom, esbekom, stalinowskim prokuratorom, ludowym generałom, tajnym współpracownikom, zomowcom, milicjantom. Im wszystkim musimy odpłacić tak, jak na to zasługują. Żeby poczuli, wyrażoną w różny sposób, społeczną dezaprobatę.
Zastrzegam w tym momencie, iż nie mam na myśli fizycznej przemocy. Czas jednak pokazać tym wszystkim zadowolonym z siebie grubasom, że nie byli dobrymi ludźmi. Niech nie patrzą kpiąco na nasze demonstracje 13 grudnia. Niech w końcu poczują strach.
Komentarze
Pokaż komentarze (34)