Śledztwo w sprawie Nangar Khel trwa, lecz do opinii publicznej docierają tylko strzępki informacji na temat tego, co naprawdę wydarzyło się w Afganistanie. Media skazane są na spekulacje, dochodząc stale do innych wniosków.
Dziś „Gazeta Wyborcza” opowiada o żołnierzach, którzy jakoby pierwsi przybyli na miejsce zdarzenia i odmówili rozkazu ostrzelania wsi stwierdzając, że nie ma w niej Talibów. Zrobił to dopiero kolejny patrol, ten, którego członkowie siedzą teraz w areszcie.
Najważniejsze w tym wszystkim wydaje mi się nie to, czy ktoś strzelał, czy nie, ale sam fakt, iż został wydany rozkaz. To duża zmiana w porównaniu z informacjami podawanymi przez media zaraz po aresztowaniu żołnierzy. Dziennikarze sugerowali wtedy, że Polacy działali na własną rękę chcąc się mścić za śmierć kolegi. Krótko mówiąc, nasze własne media robiły z polskich żołnierzy morderców, którzy wpadli do wioski i zaczęli mordować cywili.
Tymczasem teraz już wiemy, że atak na Nangar Khel był częścią zwykłej operacji wojskowej, błędem, a nie zbrodnią. Co więcej, popełnili go nie tyle szeregowi żołnierze, ale wydający rozkazy. Czy jedynym decydentem w tej sprawie był aresztowany major Olgierd C.? Żeby to określić, należy znać regulaminy i procedury postępowania PKW w Afganistanie. My ich nie znamy, ale prokuratorzy na pewno tak. Byłoby bardzo źle, gdyby okazało się, że zamknięto szeregowców, a ci, którzy ponoszą prawdziwą odpowiedzialność cieszą się wolnością.
Niezależnie od tego ile osób podjęło decyzje o ataku, na pewno nie byli nimi żołnierze z patrolu. Owszem, mogli oni odmówić wykonania rozkazu, ale przecież sytuacja na polu walki jest płynna. Przybywając do Nangar Khel mogli zastać inna sytuację niż koledzy kilka godzin wcześniej. Oni zrobili co do nich należało – ustawili moździerz w wyznaczonym miejscu i ostrzelali wyznaczony rejon. I tyle. A teraz zamiast być ze swoimi rodzinami na Święta, siedzą za kratami.
Komentarze
Pokaż komentarze (6)