W nadchodzącym roku czeka nas wiele wydarzeń, których obecnie nie mamy szans przewidzieć. Z pewnością jednak niektóre już obserwowane zjawiska będą się pogłębiać i o nich można pisać. A najważniejszym wśród tych zjawisk jest postępująca erozja demokracji.
To, iż na całym świcie z demokracją jest coraz gorzej widzimy już od pewnego czasu. I nie świadczą o tym tak spektakularne przykłady, jak milcząco aprobowany przez społeczność międzynarodową rozpad demokracji w Rosji (który właśnie w 2008 dokona się ostatecznie), lecz zachodzące stopniowo odsuwanie się społeczeństw krajów zachodnich od polityki.
Frekwencja wyborcza jest coraz niższa w większości demokracji, programy partii są coraz bardziej do siebie podobne, a politycy kierują się marketingiem zamiast ideami. Ludzie czują się bogaci i bezpieczni, nikt nie zastanawia się, czy dany kształt sfery publicznej jest najwłaściwszy. Nie liczy się nic poza pieniądzem, a ten jest zapewniony. Społeczeństwa nie mają motywacji do politycznej dyskusji, a przecież to on właśnie jest demokracją.
Czy jest prawdziwe demokratycznym system, gdzie media i elity mówią jednym głosem do pogrążonego w słodkim bezruchu społeczeństwa? Tymczasem do takiego modelu dąży wiele państw demokratycznym, w tym niemal cała Europa. Nie wyłączając Polski.
W naszym kraju erozja demokracji wkroczyła w nową fazę właśnie teraz. Dyskusja publiczna obecna podczas rządów PiS została zastąpiona kształtującym się ponownie (bo przecież już taki istniał) konsensusem władzy, mediów oraz biznesu. W 2008 roku słaba polska demokracja zostanie zmieniona w faktyczną oligarchię. Rzecz jasna, wszelkie demokratyczne procedury zostaną zachowane. Cóż z tego jednak, gdy suweren państwa, czyli jego obywatele, nie będą zainteresowani faktyczną kontrolą jego działań (zresztą, nigdy nie byli). Zadowoleni z opieki władz, sami będą pozbywać się swojej wolności w zamian za dostatek. I podobnie będzie na całym świecie.
Komentarze
Pokaż komentarze (10)