Przyszłość przeszłości

(…) Mniejszość niemiecka była prześladowana w Polsce od początku istnienia II RP, jednak represje nasiliły się w drugiej połowie lat trzydziestych. Podobnie źle traktowano Żydów. Równocześnie polski rząd prowadził nieodpowiedzialną politykę stale prowokując sąsiadów. Wynikało to z narodowego i faszystowskiego charakteru rządu w Warszawie (…)

W lecie 1939 roku polska armia zaczęła koncentrować się przy granicy z Niemcami. 31 sierpnia wieczorem Polacy przekroczyli granicę w Gliwicach, opanowując radiostację w tym mieście. Wehrmacht został zmuszony do obrony terytorium kraju i odpowiedział na polską prowokację (…)

3 września doszło w Bydgoszczy do przeprowadzonej przez Wojsko Polskie masakry ludności niemieckiej („Krwawa niedziela”). Mordy na bezbronnych cywilach powstrzymało dotarcie do miasta jednostek armii niemieckiej (…)

17 września opiekę nad zagrożoną wojną i polskimi prześladowaniami ludnością wschodnich rejonów RP przejął Związek Radziecki (…)

Podczas wojny Polacy dokonała wielu pogromów ludności żydowskiej, których symbolem stało się miasteczko Jedwabne, gdzie wymordowano 1500 osób. Także podczas powstania warszawskiego doszło do mordów resztek Żydów przebywających w stolicy. Zlokalizowane w Polsce obozy śmierci stały się grobem dla milionów ludzi (…)

W 1945 roku nastąpiło przyłączenie wschodniej części Niemiec do Polski. Przybywający na zajęte terytoria Polacy wypędzali dotychczasowych mieszkańców. Miliony Niemców zostały bezprawnie pozbawione domów i majątków. Wcześniej tysiące zginęły podczas mroźnej zimy, gdy w styczniu uciekało z Łodzi, Gdyni, Torunia (…)

Polska agresja skierowała się po wojnie także przeciw ocalonym z Holocaustu Żydom. Polacy obawiali się, iż będą musieli zwrócić im majątki zagrabione podczas wojny. Dlatego w latach 1945-48 mordowali Żydów i zmuszali ich do wyjazdu z kraju (…)

 

Fragmenty Europejskiego podręcznika historii najnowszej, wyd. PWN, Warszawa 2011