Ze wszystkich zalet europosła Wojciecha Olejniczaka na czoło wybijają się atrakcyjne poglądy oraz ich opakowanie, czyli atrakcyjna aparycja króla wczasów pracowniczych. Jeśli chodzi o poglądy, to najbardziej rzuca się w oczy równie perfekcyjnie dopracowana technika sytuowania się gdzieś pośrodku.
Oznacza to, że o cokolwiek by nie zagadnąć europosła SLD, to zawsze odmówi zajęcia zdecydowanego stanowiska w debacie, wystrzegając się jednocześnie wyrażania własnego zdania, jak diabeł święconej wody. Przykładowo - zaczepiony przez Rzepę o PRL, stwierdzi, że „ był to nie najlepszy czas dla naszego kraju”. Nie pochwala PRL, bo nasza mentalność w tamtych czasach odbiegała od Zachodu, ale były wówczas istotne osiągnięcia.
Przyłapany na niekonsekwencji, że głosował kiedyś na becikowe, odpowiada, że nie miał wyboru, a gdyby miał, to by nie głosował na becikowe, ale na żłobki. Olejniczak ma pewność, że prezydenta Łodzi odwołano, gdyż zaniedbywał miasto na rzecz święta Trzech Króli. Jednak porównując nędzę Kropiwnickiego z nadzwyczajnymi dokonaniami eseldowskiego prezydenta Krakowa, nie wspomina, że nad „dokonaniami” majątkowymi tego ostatniego pochyla się już prokuratura.
Jak wspomniałem, w kategorii aparycji europoseł doszedł już do takiej gładkości, aż oczy bolą patrzeć i teraz ma zamiar podbić przy jej pomocy samą stolicę, ale bynajmniej nie Brukselę lecz Warszawę. Bowiem jeszcze niedawno z wystudiowanym ożywieniem opowiadał o swoim zaangażowaniu w rolę europosła, a teraz tokuje o gotowości poświęcenia dla Warszawy.
Nie minęły nawet dwa miesiące od listopada, gdy Wojciech Olejniczak zastanawiał się na swoim blogu, co może zrobić dla Europy, gdy nagle pod koniec tego samego miesiąca zapragnął podzielić się z warszawiakami informacją, co może zrobić dla nich. Nie wie co prawda, ile mostów ma Warszawa, ale wie za to, że "w Polsce wysokiej jakości przestrzeń miejska ma charakter prawie wyłącznie komercyjny". Tą cudną frazą à la Bruxelles zainaugurował swoją kampanię na prezydenta Warszawy.
I jest przekonany, że wielu warszawiaków i warszawianek zadaje sobie pytanie „Jakiej Warszawy chce Olejniczak”. Już sobie wyobrażam to zaaferowanie mieszkańców stolicy, pewnie po nocach nie śpią - co też chcieć może dla nich pretendent z SLD ? Podpowiem wam warszawiacy – on chce "Warszawy na miarę naszych oczekiwań" – niestety nie wyjaśnia dokładnie, kogo zalicza do „naszych”.
Ale mogą się niektórzy rozczarować, bo na moje oko Atrakcyjny Wojciech aż przebiera nogami z niecierpliwości, żeby powiedzieć nam wszystkim, co może zrobić nie tylko dla Warszawy, ale również dla całej Polski. Zastanawiające jednak, że Olejniczak jest ostatnio bardzo krytyczny, gdy chodzi o swoją własną partię, co z jednej strony nie dziwi, gdy się weźmie pod uwagę, że na jej czele stoi obecnie jego najpoważniejszy konkurent.
Nieukrywana uszczypliwość wobec towarzyszy z SLD jednak ma też chyba inne źródło i być może w ten sposób się zaczyna dystansować od partii matki i zerkać tęsknie w stronę Donalda Tuska, który postkomunistyczne zasoby kadrowe darzy życzliwością. Tym większą, gdy wnoszą osobistą popularność - Olejniczak dla partii typowo marketingowej jak Platforma, to prawdziwe „ciacho”.
Jeśli zaś ufać pamiętnej maksymie Churchilla, aby wierzyć tylko w informacje zdementowane, to dzisiaj europoseł SLD na swoim blogu pogłoski te potwierdził - „W sprawie plotek dotyczących mojego przejścia do PO: jednoznacznie dementuję. Jestem członkiem SLD i nigdzie się nie wybieram". SLD z kandydaturą Szmajdzińskiego swoich notowań chyba raczej nie polepszy, a być może podupadnie jeszcze bardziej.
Wtedy przyjdzie czas ludzi z atrakcyjnymi plastykowymi poglądami, takich jak Cimoszewicz czy Olejniczak, żeby przeciągnąć z elektoratu liberalnej postkomuny co się da na stronę PO. Chociaż w gruncie rzeczy nie chodzi o inną stronę, tylko o transfer na inne miejsce.
http://olejniczak.salon24.pl/150659,dobry-prezydent-nie-musi-liczyc-na-milczaca-wiekszosc
http://olejniczak.salon24.pl/141010,warszawa-na-miare-naszych-oczekiwan
http://www.rp.pl/artykul/406172.html
Inne tematy w dziale Polityka
