JEŚLI KONSERWATYWNA REWOLUCJA ?

Jednym z paradoksów naszych czasów, jest konieczność wołania o  KONSERWATYWNĄ REWOLUCJĘ.  Zatem o realizację pojęcia  zawierającego w sobie , pozornie logiczną sprzeczność.

                                                                     A jednak.  Jeśli mamy żyć w świecie, w którym jasno odzielone  jest dobro od zła, indywidualizm  od  interesu zbiorowości, a pogoń za zyskiem od humanizmu, jako wartości nadrzędnej, odróżniającej nas od barbarzyńców, zwierząt i frustratów,  rewolucja konserwatywna staje się  koniecznością. Inaczej, co pozostaje ?  Prawdopodobieństwo, że za postpolityką , nastąpi postcywilizacja.  Bo o tym,że z postkulturą zżyliśmy się na codzień, nikogo nie trzeba przekonywać.  W dalszej perspektywie, żadna jeremiada nie ocali nas przed  skrajnym egoizmem, indywidualizmem , alienacją i degrengoladą.  To już tylko najprostsza z dróg, prowadzących nas wprost  - z powrotem do jaskiń ( wszyscy się nie zmieszczą ) , a w konsekwencji - na drzewa,   z których zeszliśmy.  Zapytasz o znaki ? Oto proszę, pierwsze z brzegu : kult gadżetu. Upadek książki i czytelnictwa , upadek rodziny , socjalne neoniewolnictwo.  To wszystko przyjmujemy za koszta mniemanego postępu.  Pytam, o czyj  postęp tu chodzi i jaki  będzie produkt finalny.

                                                Niestety, nie ma w Polsce żadnej siły politycznej, zdolnej  podjąć  hasło konserwatywnej rewolucji. Takiej  brak i żadne mydlenie oczu, nie sprawi,że pojawi się wiarygodność kogokolwiek.  Z różnych przesłanek, skutecznie podkopywane jest państwo ; widzimy tego efekty - państwo, to nie jest już zbiorowy obowiązek, ale przeszkoda w realizacji chorobliwych ambicji poszczególnych chorążych.  Tę przeszkodę oni, ich akolici  i klaka, starają się pokonać z dużą wprawą.

                                               Nowa rewolucja potrzebuje autorytetu / autorytetów.  Nie, żaden Rymkiewicz nim nie zostanie. Co zatem ?  Nie z fermentu barbarzyństwa , nie z zawiści wobec możnych świata, nie z  kompleksu niższości, wyjdzie Wysoki Sztandar.

                                               Podobno w każdym z nas tli się  iskra boża.   W summie tych ogników szukajmy oparcia.  Dla naszych dzieci i wnuków.  I umówmy się : nie o krwawy przewrót tu chodzi; z gwałtu kolejne wynikają.