RADEK ODLECIAŁ, RADEK RACJĘ MIAŁ.

Co nabrechał, co natwittlił, to jego ! Jednak szef przerwał  swoją  zabawę klockami i jechać  kazał, panie dworzanin. Na Kijów posłał. Szef pojął, że tam, na miejscu, najbardziej  brakuje gentelmana  całą gębą. Na  wieść o tym, Janukowycz popuścił w galoty  i  pośpiesznym truchtem do Pekinu  smyrgnął. Może nawet mocno wierzący jest w nowego protektora ; są  też tacy, co ćwierkają , że powróci na czele  kilkudziesięciotysięcznej hordy skośnych farmerów, gotowych na  wszystko, nawet na uprawę czarnoziemu. W pierwszej, ma się rozumieć, transzy.

                              Co się tyczy samego Radka , to gość niestety miał rację, powiadając o tym, że nie można pompować polskich miliardów w ukraińską korupcję. Nie bądzmy dziećmi lub co gorsza - naiwnymi altruistami.   Polskich miliardów już nie   starcza na pompowanie  polskiej korupcji ; chłopaki   przy połowie drugiej flaszki chętnie zeznają,  że  ledwie przędą i bokami robią.    No i o czym tu gadać ?

                                      A już na superpoważnie. My, Naród  , notorycznie cierpimy na nieodwzajemnione miłości. Miłowaliśmy Litwę gorąco i bezkrytycznie, tam owszem - pompowali graty z woj-demobilu i inne dobra , a oni nam na chama  lituanizują  tameczną  Polonię, deprawują dzieciska, każąc im pisać peany na cześć  tego państwa,  rodzicielom na sromotę. Wypominają od lat polską V kolumnę, w konszachtach z moskiewskim Belzebubem.

                                   Kochamy Ukrainę bezwzględnie i szczerze , a oni morze  czarnoziemu żółtym, jak łódż podwodna, ludkom w pacht oddają. Serio,  pokochajmy też tak samo Białoruś.