sceny politycznej.
Wydaje mi się, że tylko zmiany w sposobie finansowania partii politycznych pozwolą na rozwalenie zabetonowanej na amen polskiej tzw. sceny politycznej i wpuszczenie do niej trochę świeżej krwi, która obecnym w parlamencie PO, PiS, SLD i PSL da trochę popalić i wreszcie zmusi do realnego działania a nie tylko przerzucania się pijarowskimi sztuczkami i wyciągania tematów zastępczych.
1. Zniesienie finansowania partii z budżetu. Wprowadzenie finansowania partii wyłącznie ze składek członkowskich. Przy tym ograniczenie górnej granicy składki do np. 50 zł na miesiąc. Owszem partie mogą znajdować wzorem Palikota tzw. martwe dusze. Dusze te miałyby jedynie za zadanie zapisać się do partii i wpłacać kasę, którą dostaną od palikotopodobnych i zwiększać w ten sposób ich finansowanie. Jednak aby to zwiększenie było realne tych martwych dusz musiałoby być bardzo dużo. Więc ryzyko wpadki takiej operacji jest spore. Jednym słowem skórka nie warta wyprawki.
2. Zakaz ukrytego finansowania kampanii wyborczych poprzez np. płacenie za druk materiałów wyborczych z pieniędzy przeznaczonych na działanie biur poselskich i senatorskich. No i oczywiście zakaz wpłacania darowizn na kampanię wyborcza.
3. W czasie kampanii wyborczej jak teraz przydzielenie każdej partii, która spełni warunki progowe startu równego czasu w tiwi i radiu publicznym.
4. Wprowadzenie na czas kampanii wyborczej odgórnych równych stawek za wieszanie plakatów partii i eksponowanie tzw. bilboardów partii. Wiem wygląda to na pomysł z lekka stalinowski jednak jego celem jest stworzenie wszystkim równych szans i wykluczenie ukrytego finansowania kampanii wyborczych. Firmy bilboardowe nie żyją w próżni i też mają swoje sympatie i antypatie polityczne. Jeden z większych graczy na tym rynku firma AMS wchodzi w skład koncernu Agora. Nietrudno się domyślić, że w czasie kampanii wyborczej ta firma od aktualnie popieranej przez GW partii wzięłaby np. 1 grosz za metr kwadratowy bilboardu a od zwalczanej np. 200 zł.
5. Podobnie sztywne stawki powinny dotyczyć płacenia za tworzenie spotów, radiowych, telewizyjnych i plakatów, czy ulotek. Uzasadnienie jw.
6. Ponieważ praktyka wskazuje, że nie należy mieć złudzeń co do niepartyjności prezydentów ustawowe ograniczenie ilości telewizyjnych i radiowych orędziów prezydenta do np. dwu w roku. Tak żeby prezydent nie stał się propagandowym pasem transmisyjnym partii, z której pochodzi i nie „orędziował” co drugi dzień. To samo powinno dotyczyć orędziów premiera. Oczywiście te przepisy ulegałyby zawieszeniu w przypadku wprowadzenia stanu wyjątkowego czy wojny.
7. Przydzielenie każdej partii, która dostała się do sejmu lub senatu i jest w stanie utworzyć klub parlamentarny stałej i równej kwoty na finansowanie tworzenia analiz, projektów ustaw, itp. Tu też sztywne stawki jak w punktach 4 i 5. Uzasadnienie jak w tych punktach.
8. Sferę działalności partii w internecie zostawiam otwartą i bez regulacji. Wszelkie regulowanie jakiejkolwiek działalności w internecie uważam za działanie podobne do gaszenia pożaru rafinerii łyżeczką od herbaty.
9. Wprowadzenie na czas kampanii wyborczych zakazu zapraszania polityków z partii w niej startujących do jakichkolwiek programów w mediach zarówno publicznych i jak i prywatnych oraz zakazu publikowania z nimi wywiadów w prasie. Uzasadnienie jak w pkt. 5. Można oczywiście relacjonować kampanię wyborczą. Powie mi ktoś wtedy np. w WSI24 relacja z kampanii partii popieranej przez WSI24 będzie 24 godziny na dobę. Od razu odpowiem kto to zniesie ? Ludzie przestaną to oglądać. A spadku oglądalności żadna stacja nie lubi.
10. Zakaz emisji płatnych spotów wyborczych w tiwi i radio.
To moim zdaniem zmusiłoby wreszcie partie do walki na programy a nie na spoty w tiwi. I stworzyło warunki uczciwej konkurencji podczas kampanii wyborczej. Uwagi i propozycje spisywałem na gorąco. Ponieważ nie uważam, że posiadłem wszystkie rozumy będę wdzięczny za Wasze uwagi i propozycje w materii, które dotyczy ten post.
Inne tematy w dziale Polityka
