Jestem świeżo po lekturze artykułu z najnowszego Przekroju (najnowszego zresztą jak najnowszego, parę dni ma; cóż, zbliżająca się seska dramatycznie zmniejsza moją ilość czasu wolnego :) ) o rezygnacji abp. Wielgusa, a właściwie- o roli, jaką w medialnej debacie na ten temat odegrali konserwatywni publicyści, w większości wywodzący się z dawnego środowiska "Frondy" i pampersów. Bez obaw, tym razem nie będzie nic o (niedoszłym) ingresie.
Co mnie uderzyło- to rola jaką obecnie odgrywają w polskiej debacie publicznej środowiska, które swą działalność rozpoczynały od niszowych pisemek. Przecież, pomimo faktycznego medialnego wsparcia udzielonemu temu towarzystwu przez prezesa TVP Wiesława Walendziaka, nie można nie zauważać faktu, ze latach dziewięćdziesiątych cała debata byla zdominowana przez Wyborczą, zaś po upadku AWS-u wydawać się mogło, że publicyści związani z opcją konserwatywną znikną z pola widzenia.
Cóż, powrócili. I ich głos jest słyszalny jak nigdy przedtem.
Spójrzmy dla odmiany na całkowicie inne środowisko- Krytyki Politycznej. Publicystom skupionym wokół Sławomira Sierakowskiego udało się nie tylko stworzyć swobodne forum wymiany autentycznej (czyt. nie- postkomunistycznej) myśli lewicowej, w której mieszczą się feministki, aktywiści homoseksualni i przedstawiciele "socjalnej", starej lewicy. Rozpoczęto wydawanie polskiej wersji Le Monde Diplomatique, publikuje się też książki czołowych współczesnych myślicieli związanych z lewą stroną. Zaś, wedle mediów, Sławomir Sierakowski jest częstym gościem lidera SLD, Wojciecha Olejniczaka.
I jakkolwiek bym się z tym środowiskiem nie różnił, trzeba przyznać jedno- dzięki wytrwałości przebili się ze swoimi nieraz bardzo radykalnymi pomysłami do mediów, do programów informacyjnych i publicystycznych. Wystarczy włączyć TVN24, w którym to Sławomir Sierakowski jest bardzo częstym gościem.
Co łączy Frondę i Krytykę Polityczną? Ciężka, długa droga ku dostaniu się do powszechnej świadomości. Droga, która spajała tworzące je środowiska, nadawała im ideologicznej przejrzystości i ostrości, nie wymagała zaś "urabianiu" poglądów, tak by pasowały do bardziej mainstreamowych mediów. Czekali na właściwy moment- i udało im się.



Komentarze
Pokaż komentarze (6)