Tematem dnia stała się konferencja koordynatora zespołu rzeczników PO, którą to Jan Rokita odbył wraz z platformerskimi intelektualistami: Pawłem Śpiewakiem i Jarosławem Gowinem. Konferencja, wedle niektoych polityków Platformy przedwczesna. Rokita wyszedł z szeregu, złamał pewien ustalony wcześniej scenariusz, w którym to nowy koordynator programowy PO Bronisław Komorowski miał przedstawiać te same tezy na wielkiej konferencji, w tle latać miały balony slychać zaś by było tylko oklaski skierowane w kierunku przewodniczącego Tuska.
Rokita czyni to oczywiście we własnym interesie- walczy o swoją pozycję. Próbuje przypomnieć, że to on jest "cieniem premiera', że to on wraz z zespołem ekspertów układał program przed wyborami, po wyborach zaś kierował pracą rzeczników. Ba! Demonstracja ta, wystąpienie w otoczeniu intelektualistów może zostać nawet poczytane za przytyk w kierunku środowiska Donalda Tuska, implikację miałkości programowej i ideologicznej "dworu". Bo chyba nikt poważny nie jest w stanie wyobrazić sobie Grzegorza Schetynę budującego podstawy filozofii politycznej ugrupowania konserwatywno-liberalnego, za jakie PO próbuje (nieudolnie, dodajmy) się podawać.
Rokita gra też o kształt programowy Platformy. Definiujac język debaty będzie próbował sprowadzić ją do dyskusji o naprawie państwa, istotnej krytyce niedociągnięć III RP ale także i obecnej rzeczywistości (mam kłopot jak ją nazwać- II RP ver 2.0?). Przyjęcie przez PO sanacyjnego tonu byłoby poważną przeszkodą w ewentualnym zawarciu przyszłej koalicji z SLD. A tka koalicja jeszcze bardziej zmarginalizowałaby i tak już odsuniętą na bok byłą gwiazdę partii.
Czy to u się uda? Tak naprawdę zależy to od tego jak te sygnaly odbiorą działacze terenowi. Rokicie brakuje szabel w klubie parlamentarnym, pytanie brzmi: czy doły są zadowolone z polityki Tuska? Czy stać je chociaż na pomruk w sprawie Rokity?



Komentarze
Pokaż komentarze