Czy liberałowie pokonają frakcję policyjnej pałki w PO

Dzisiejsza krytyka w TVN24 jednej z fundamentalnych dla Platformy Obywatelskiej postaci Janusza Lewandowskiego innego ważnego polityka PO Grzegorza Schetyny daje szerszym kręgom społeczeństwa sygnał, że polityka oparta na policyjnej pałce nie we wszystkich środowiskach Platformy budzi entuzjazm i daje wyborcom wyraźny sygnał, że w Platformie są frakcje liberalne, w których rodzą się alternatywne plany rządzenia Polską niż te oparte wyłącznie na przemocy i sile fizycznej.

 Nie jestem ekspertem we frakcyjnej topografii Platformy Obywatelskiej, ale dzisiejsze wystąpienie Lewandowskiego w obronie ministra Grada przed wicepremierem Schetyną, nie zależnie od jego słusznością merytoryczna jest dobrą wiadomością dla Polski. Oznacza to ni mniej ni więcej tylko istnienie wewnątrz Platformy opozycji nieprzyjaznej szefowi MSWiA(konstatacja w sumie jest dość oczywista), co wobec realnej groźby wyboru Donalda Tuska na prezydenta nie musi skazywać Polski na premierostwo i rządy Schetyny i jego frakcji „policyjnej pałki”.

Jeżeli Lewandowski zyskałby stanowisko komisarza w Brukseli to jego pozycja polityczna wzrosłaby na tyle, by mieć możliwość wpłynięcia na to by to nie Schetyna a inny kandydat objął władzę po Tusku. Dzisiejsza wypowiedź może być symptomem rosnącej pozycji Lewandowskiego w Platformie i jego ambicji w decydowaniu o sprawach PO i kraju.Ja oczywiście mam nadzieję że niebezpieczeństwo objęcia przez Tuska stanowiska głowy państwa nigdy nie stanie się rzeczywistością, ale wobec jego prawdopodobieństwa cieszę się że nawet wewnątrz Platformy istnieje opozycja wobec propozycji, by po Tusku polityką rządu kierował Schetyna.

Trzeba wspomnieć tu o jeszcze jednej sprawie - ktos może powiedzieć że od dłuższego czasu podobne aspiracje zgłasza Palikot, ja jednak nie mogę traktować poważnie działań tego polityka, bo po pierwsze on sam siebie nie traktuje poważnie, a po drugie jest to ktoś rażąco nieskuteczny i politycznie nieudolny, dlatego oceniam dzisiejsze wystąpienie Lewandowskiego jako pierwszą poważną próbę stworzenia antyschetynowej opozycji w Platformie.