Laudacja dla Kaczyńskiego

Fragment z laudacji Karnowskiego dla Jarosława Kaczyńskiego odbierającego nagrodę w Krynicy:

" On ma ambicje, ale sądzę, że one dotyczą głównie Polski. Sądzę, że prezes PiS chce, byśmy zapewnili dobrą przyszłość narodowi, bezpieczeństwo, dostatek, by wreszcie Polska stała się suwerenna" . 

Pan Karnowski, "niepokorny" quasi dziennikarz powinien dodać: mój guru, przewielebny Jarosław Wielki, geniusz polityczny nad geniuszami, zbawca ciemiężonych, prawdziwych miediów, wyzwoliciel z oków wzgardy i niezrozumienia, krużganek prawdy niosący itp.itd... Pomińmy naturalny odruch wymiotny na widok takiego serwilizmu i zastanówmy się nad geniuszem politycznym pana Jarosława.  Rok 2005. POPiS wygrywa wybory parlamentarne i ...natychmiast się rozpada. Pomińmy kwestię winy, bo zdania są co najmniej podzielone. Genialny strateg zawiązuje koalicję z partią, którą kilka miesięcy wcześniej z trybuny sejmowej nazwał "organizacją przestępczą" oraz nacjonalistyczną LPR. Po dwóch latach kłótni, wrzasków i przepychanek koalicja się rozpada i partia genialnego stratega zmuszona jest oddać władzę. Skłóceni ze wszystkimi, tracą bowiem zdolność koalicyjną. Następnie partia genialnego stratega przegrywa kolejne wybory parlamentarne, i jeszcze kolejne, w międzyczasie dostaje łupnia w prezydenckich i samorzadowych. Ze względu na nieudolność tej formacji po raz pierwszy po roku 90-tym partia rządząca utrzymuje się przy władzy. Rządząca dwie kadencje PO wystawia niezbyt dobrego, nijakiego kandydata na prezydenta, który prowadząc fatalną kampanię wyborczą zdobywa prawie dokładnie tyle głosów co kandytat PiSu. Po ośmiu latach rządów PO,  kryzysie gospodarczym, aferach etc. -  kandydat PiS wygrywa o włos. To żenujacy rezultat w tym kontekście, ale niech tam, w końcu zwycięzców się nie rozlicza. Wokół PiS koncentruje się zwarty blok medialny i kościelny, zdyscyplinowana ideologicznie formacja walcząca zażarcie o rządy dusz, nie cofająca sie przed największą kalumnią, manipulacją i oszczerstwem. Naprzeciw tej hordy PiSowskich talibów popieranych przez znaczną część stosunkowo neutralnego społeczeństwa znudzonego władzą i pragnącego igrzysk (czyt. atrakcji) stoi osłabiona personalnie, poszczerbiona aferami i z bardzo chwiejnym przywódstwem partia rozproszona ideologicznie i zdemobilizowana długotrwałą władzą. I w takiej sytuacji największa partia opozycyjna dowodzona przez genialnego stratega Jarosława Kaczyńskiego osiąga znaczącą przewagę w sondażach  przedwyborczych. Po raz pierwszy od ośmiu lat. Jeżeli to jest niebywały sukces i dowód politycznego geniuszu, to śmiech na sali. Chyba że za wyraz takiego uzna się schowanie Kaczyńskiego w mysią dziurę razem z najbardziej reprezentatywnymi przedstawicielami PiSu, żeby przypadkiem nie zepsuć słupków poparcia swoją nadaktywnością.