Z artykułu dowiesz się:
- Ile wyniesie najwyższy możliwy podatek za czworonoga w 2027 roku
- O ile wzrośnie danina w porównaniu do poprzedniego roku
- Kto jest ustawowo zwolniony z płacenia za psa
- Dlaczego wysokość opłaty różni się w poszczególnych gminach
Nowe stawki za psa ogłoszone przez Ministerstwo Finansów
Zgodnie z informacjami przekazanymi przez Ministerstwo Finansów, w 2027 roku górny limit daniny za czworonoga wzrośnie do 191,32 zł rocznie za jednego psa. Będzie to podwyżka o blisko 5 złotych w stosunku do roku ubiegłego, co przekłada się na wzrost o 2,7 proc. Nowe kwoty ujęto w obwieszczeniu dotyczącym górnych granic podatków i opłat lokalnych na nadchodzący rok.
Wzrost limitu wynika bezpośrednio z ustawowego mechanizmu corocznej waloryzacji stawek podatkowych. Podstawą wyliczeń jest wskaźnik inflacji ustalany na podstawie danych Głównego Urzędu Statystycznego, który badał dynamikę cen towarów i usług konsumpcyjnych w pierwszym półroczu 2026 roku. Resort finansów ma obowiązek dostosować maksymalne pułapy opłat do realnej utraty wartości pieniądza, aby samorządy mogły utrzymać wpływy do budżetów.
Kwota 191,32 zł stanowi, według obwieszczenia resortu finansów, absolutny sufit, którego żaden samorząd w Polsce nie może przekroczyć. Gminy zachowują pełną swobodę w ustalaniu niższych kwot lub całkowitym rezygnowaniu z poboru tej daniny, z czego w 2026 roku skorzystała zdecydowana większość samorządów - opłatę pobierało jedynie 354 z 2479 gmin w Polsce. Z pobierania opłaty od posiadania psów zrezygnowała również większość dużych miast, w tym Warszawa, Gdańsk, Gdynia, Łódź, Wrocław, Poznań, Szczecin, Lublin oraz Katowice.
Kto nie musi płacić? Lista zwolnień ustawowych
Krajowe przepisy precyzyjnie definiują grupy właścicieli, którzy są całkowicie zwolnieni z konieczności uiszczania opłaty za psa. Zgodnie z ustawą o podatkach i opłatach lokalnych, daniny nie płacą osoby z orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności (przy jednym psie) oraz osoby z orzeczeniem o dowolnym stopniu niepełnosprawności, o ile posiadają psa asystującego.
Z obowiązku płacenia za jednego zwierzaka ustawowo zwolnieni są również seniorzy mający więcej niż 65 lat, pod warunkiem że samodzielnie prowadzą gospodarstwo domowe. Jeśli jednak starsza osoba mieszka z pracującą rodziną, ulga przestaje obowiązywać. Jeśli senior posiada więcej niż jedno zwierzę, za drugiego i każdego kolejnego psa musi wnieść pełną opłatę określoną przez gminę.
Szczególne regulacje dotyczą również sektora rolniczego i osób utrzymujących się z uprawy ziemi. Podatnicy podatku rolnego prowadzący gospodarstwa o powierzchni powyżej 1 hektara fizycznego lub przeliczeniowego są ustawowo zwolnieni z kosztów utrzymania dwóch zwierząt. Za trzeciego oraz każdego następnego czworonoga rolnik musi uiścić należność w urzędzie gminy zgodnie z lokalnym cennikiem.
Pamiętać należy, że zwolnienia te wynikają wprost z ustawy i gmina nie może ich ograniczyć ani zlikwidować. Samorządy mają jednak prawo do sprawdzania, czy dany mieszkaniec rzeczywiście spełnia przesłanki do ulgi. W przypadku seniorów decydujące jest oświadczenie o składzie osobowym gospodarstwa domowego oraz wiek potwierdzony dokumentem tożsamości.
Ulgi za adopcję ze schroniska
Ogólnokrajowa ustawa nie wprowadza automatycznego zwolnienia z opłaty dla psów przygarniętych ze schronisk ani dla zwierząt zaczipowanych. Ustawodawca pozostawił jednak samorządom szerokie uprawnienia w kreowaniu własnej, lokalnej polityki podatkowej. Rady gmin mogą w drodze uchwały wprowadzać dodatkowe zwolnienia przedmiotowe, aby realizować cele społeczne.
Wiele samorządów decyduje się na całkowite zwolnienie z opłaty właścicieli psów adoptowanych z placówek dla bezdomnych zwierząt. Podobne ulgi stosowane są coraz częściej w przypadku czworonogów poddanych zabiegowi kastracji lub trwale oznakowanych mikroczipem. Władze lokalne wykorzystują ten instrument do promowania odpowiedzialnej opieki nad zwierzętami i systemowego ograniczania problemu bezdomności.
Właściciele psów powinni na bieżąco weryfikować uchwały publikowane w Biuletynach Informacji Publicznej (BIP) swoich urzędów miast lub gmin. To tam znajdują się wiążące informacje o faktycznych stawkach, terminach płatności oraz formularzach niezbędnych do zgłoszenia zwolnienia. Brak zgłoszenia posiadania psa w gminie, która pobiera opłatę, może narazić właściciela na konsekwencje karnoskarbowe.
Warto również pamiętać, że opłata od posiadania psów jest przychodem własnym gminy, a nie budżetu państwa. Pieniądze te w wielu przypadkach trafiają na cele związane z utrzymaniem czystości, budową wybiegów dla zwierząt czy finansowaniem lokalnych schronisk. Z tego powodu gminy rygorystycznie podchodzą do egzekwowania należności.
Fot. Pies/East News
Red.





Komentarze
Pokaż komentarze