Są tylko znaki Boże i Kobieca intuicja

Znaki na Niebie i Ziemi

@CISZA - Jak to dobrze, że po Świecie chodzi ktoś, kto potrafi uratować ludzkie życie

WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO, KONGRATULEJSZYN

Znaki na Niebie i Ziemi

Uśmiechu na twarzy.

Z Dedykacją dla @Ciszy, @Izaluki i @Sao Paulo na początku i na końcu

Sen żołnierza pisane z Niewoli z Kozielska

Poezja żołnierza KOP, tułacza Konstantego Ildefonsa Galczyńskiego

SEN ŻOŁNIERZA

Płynie w łodzi zielonej…
ach, do domu tak blisko!
chwila jeszcze i schyli się
nad córeczki kołyską.

Żona zaklaszcze w dłonie,
jak ptak do furtki pomknie —
zaczerwienią się mocniej
na klombach pelargonie.

Przy furtce pocałunki,
przy furtce łzy rzęsiste…
Jak cicho! Córka śpi.
Dzięki Ci za to, Chryste!

— Matka zdrowa? — Zdrowiutka.
Ot, wszystko po dawnemu.
Co było — przeminęło,
dziękować Najwyższemu!

— Głodnyś? — Nie, nie! nie trzeba
— A może chcesz herbaty?
— Nie, nie. Daj się zapatrzeć
w ciebie, w dziecko i w kwiaty.

1939. Pisane w niewoli

Znaki na Niebie i Ziemi

kwiecień, Kraków 1939 rok

Po roku zostały 3 dziewczyny, On zginął w Charkowie. ppor. Zbigniew BARWICZ syn Jaroslawa

http://de.szlachta.wikia.com/wiki/Index_Katyn_B

https://www.facebook.com/media/set/?set=a.113744708644943.13970.113672055318875&type=1

KATYN MEMORIAL WALL B

Autor: Katyn Memorial Wall · Zaktualizowano ponad rok temu

http://albatros.salon24.pl/608015,jedno-zdjecie-oni-odeszli-my-pamietamy

1. Oni odeszli My pamiętamy - Albatros ... z lotu ptaka

albatros.salon24.pl/608015,jedno-zdjecie-oni-odeszli-my-pamietamy

29 wrz 2014 - Zbigniew Barwicz - ZGINĄŁ W KATYNIU ? ... Zgodnie z oczekiwaniami wszystkich Rodzin Katyńskich Prezydent RP, Ksiądz Prymas i Szef ...

http://www2.polskieradio.pl/katyn/wp/?s=130&l=A%20-%20B

Fragment życiorysu Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego

www.kigalczynski.pl/zycie/zycie2.html

1930

' alt="Kliknij aby zobaczyć powiększenie" v:shapes="_x0000_i1025">W lutym matka poety, Wanda Cecylia, wychodzi za mąż za Czecha, Jozsefa Bergera i wyjeżdża do Pragi. Ukochana ciocia Konstantego, Stanisława Bergerowa, mieszkająca w Pradze wyswatała swoją siostrę z własnym, liczącym ponad siedemdziesiątkę, szwagrem.

W „Bibliotece Kwadrygi” ukazuje się poemat Koniec świata.

W kwietniu Konstanty podejmuje kolejną pracę urzędniczą — tym razem jako referent cenzury. Wytrwa tu tylko cztery miesiące.

style='orphans: auto;widows: auto;-webkit-text-stroke-width: 0px;word-spacing: 0px' alt="Kliknij aby zobaczyć powiększenie" v:shapes="_x0000_i1026">1 czerwca w cerkwi na Pradze ma miejsce ślub Natalii Awałow i Konstantego Ildefonsa. Świadkami są Stanisław Ryszard Dobrowolski i Stanisław Maria Saliński. To ważne zdarzenie w jego życiu poeta zamknął w wierszu Ballada ślubna I. Państwo młodzi zamieszkali w pustym mieszkaniu na Towarowej.

Jesienią pisze pierwszą swoją powieść Au clair de la lune; kończy ją na dziesiątym rozdziale i, uważając za chybioną, pali.

1931

Latem K.I.G. jako referent do spraw kultury obejmuje posadę w Konsulacie Generalnym RP w Berlinie. Poza kilkoma wierszami napisanymi przed wyjazdem, poeta milczy. Czas poświęca na poznawanie muzeów, zachwyca się szczególnie Tycjanem i Dürerem, odwiedzanie filharmonii i teatrów berlińskich. Wraz z żoną zwiedza Norymbergę, Hamburg i Kolonię. Po raz pierwszy (i jak się okaże — jedyny) nie dokuczają mu kłopoty finansowe. Pierwsze poza Polską święta Bożego Narodzenia spędzają w Kopenhadze. Pilnie szuka śladów ukochanego Hansa Christiana Andersena.

1932

Poeta pisze dwie powieści: Trzej królowie i Książka o mojej żonie. Pierwsza trafiła do pieca, drugą schowała żona. Zginęła dopiero po Powstaniu, wraz z pozostałymi rękopisami i dokumentami K.I.G.

Gałczyńscy poznaja Jana Piotra Morela, studenta ze Szwajcarii; razem podróżują, razem słuchają muzyka, razem spędzają wakacje w Tyrolu.

' alt="Kliknij aby zobaczyć powiększenie" v:shapes="_x0000_i1028">Konstanty Ildefons pogłębia znajomość łaciny i niemieckiego, a Faust Goethego oraz Wyznania św. Agustyna stają się na długie lata lekturą najważniejszą.

Jesienią nadchodzi wiadomość o śmierci Jana Piotra Morela.

K.I.G. z żoną przypadkiem odwiedzają niemiecki kabaret „Katakombe”, antypruski, już antyhitlerowski. Występuje tam, ciesząca się dużym, powodzeniem aktorka Inge Bartsch, śpiewająca piosenki Kurta Tucholsky`ego.

1933

W ciągu kilku dni na przełomie stycznia i lutego powstaje Bal u Salomona — najważniejszy z przedwojennych poematów K.I.G. Dedykuje go poeta „Słonecznej pamięci Jana Piotra Morela z Neuchâtel”.

Pisze sztukę Muzeum Williamsa.

W lutym bierze samowolny urlop, wyjeżdża do Holandii i Belgii za co po powrocie zostaje surowo skarcony. Składa podanie o zwolnienie.

14 kwietnia — powrót do Warszawy. Mieszkanie na Towarowej nie istnieje, zostało sprzedane przez Wandę Gałczyńską-Bergerovą. Konstanty i Natalia mieszkają w wynajętym pokoju na Mokotowie. Zaczyna się okres dokuczliwej biedy. Muzeum Williamsa odrzuca Teatr Polski. Jedynym ważnym wierszem tego kończącego się roku jest Modlitwa do Anioła Stróża. Poeta decyduje się na wyjazd do Wilna.

1934

style='orphans: auto;widows: auto;-webkit-text-stroke-width: 0px;word-spacing: 0px' alt="Kliknij aby zobaczyć powiększenie" v:shapes="_x0000_i1029">K.I.G. sam rusza do Wilna, zamieszkuje na Zarzeczu (Młynowa 2). Nawiązuje współpracę z radiem, gdzie wraz z Teodorem Bujnickim tworzą audycję satyryczną „Kukułka Wileńska”; ma własny program Kwadrans dla ponurych, uczestniczy w cotygodniowym programie artystycznym „Smorgonia”. Wchodzi w krąg twórców wileńskich — Witolda Hulewicza, Tadeusza Łopalewskiego, Teodora Bujnickiego, Jerzego Zagórskiego, Aleksandra Rymkiewicza i in., serdecznie przez nich przyjęty. Zły okres mija, zwłaszcza gdy do Wilna przyjeżdża żona.

Pisze wiersz jeden ze swych bardziej znanych wierszy — Inge Bartsch, który opublikowany zostaje w tygodniku „Na szerokim świecie”.

Poeta dużo pisze dla wileńskiego radia i dużo drukuje: m.in. w prasie wileńskiej, w krakowskich „Wróblach na dachu”, w warszawskim „Kurierze Porannym”. Powstaje poemat Ludowa zabawa, którą wydaje własnym nakładem w ilości 50 egzemplarzy!

' alt="Kliknij aby zobaczyć powiększenie" v:shapes="_x0000_i1031">Lato Gałczyńscy spędzają w Antropruciu, we dworze teścia Teodora Bujnickiego, Konstantego Pisaniego. To on został bohaterem zabawnego wiersza Śpij, wujaszku. W Antropruciu powstaje też m.in. powieść dla dzieci — Młynek do kawy.

W grudniu na Młynowej pojawia się Hanka Ordonówna z zaproszeniem państwa Gałczyńskich, aby najbliższe święta i Sylwestra spędzili w Ornianach, w majątku należącym do jej męża, Michała Tyszkiewicza.

1935

W czasie świąt i pierwszych dni stycznia K.I.G. pisze dla Ordonówny sporo wierszy, m.in. Buty szewca Szymona.

style='orphans: auto;widows: auto;-webkit-text-stroke-width: 0px;word-spacing: 0px' alt="Kliknij aby zobaczyć powiększenie" v:shapes="_x0000_i1032">Lato Gałczyńscy znów spędzają w gościnnych Ornianach. K.I.G. pisze dla Hanki Ordonówny program estradowy, wiele wierszy do melodii angielskich i francuskich. Z całej tej twórczości ocalała jedynie Szafirowa romanca. Michałowi Tyszkiewiczowi dedykuje wiersz Pardon, ZSRR, niedrukowany później przez cały okres PRL-u, jako niecenzuralny.

Po powrocie do Wilna zastaje list od Zbigniewa Mitznera z propozycją współpracy w nowotworzonym czasopiśmie satyrycznym „Szpilki”.

Podobny list przysyła Stanisław Piasecki. Pierwszym wierszem drukowanym w „Prosto z Mostu" po otrzymaniu listu jest Wilno, ulica Niemiecka.

Powstaje słuchowisko Cudotwórca z Mejszagoły, które w wileńskim radiu reżyseruje Tadeusz Byrski.

1936

Pierwszym utworem drukowanym w „Szpilkach” są Piosenki naczelnika wydziału grobownictwa.

Cykl wieczorów autorskich K.I.G.w sławnej wileńskiej Celi Konrada .

26 kwietnia przychodzi na świat córka Kira.

' alt="Kliknij aby zobaczyć powiększenie" v:shapes="_x0000_i1034">W lipcu następują przenosiny rodziny Gałczyńskich z Wilna do podwarszawskiego Anina. Pierwszy dom stał na Nowych Parcelach, przy ulicy Legionów. Dopiero przyjaciel, Jerzy Zaruba wyszukuje to wymarzone domostwo — z kominkiem, ogrodem, starymi drzewami. Adres — Leśna 18.

W wydawnictwie Przeworskiego K.I.G. składa swój pierwszy tom wierszy. Jego wydanie odkładane jest z miesiąca na miesiąc.

Drukuje sporo w „Prosto z Mostu” — m.in. Skumbrie w tomacie i Polowanie z sokołami, w „Szpilkach” — Strasną zabę i Zimę z wypisów szkolnych. Jednak kłopoty finansowe Gałczyńskich nie opuszczają.

1937

K.I.G. pisze wiersz Bal zakochanych, z którego następnie powstaje słuchowisko, reżyserowane w warszawskim radiu przez Edmunda Wiercińskiego. Muzykę napisał Roman Palester.

W lutym umiera jedyny brat Natalii, Mikołaj Awałow, uzdolniony konstruktor samolotów. Matka Natalii, Wiera Pietrowna przenosi się do domu Gałczyńskich w Aninie.

style='orphans: auto;widows: auto;-webkit-text-stroke-width: 0px;word-spacing: 0px' v:shapes="_x0000_i1035">Wiosną nakładem „Prosto z Mostu” ukazuje się (złożony wcześniej u Przeworskiego) pierwszy tak spory tom twórczości K.I.G. pt. Utwory poetyckie. Po raz pierwszy drukowany tu jest m.in. Bal u Salomona. Rozdźwięki pomiędzy poetą a redaktorem są coraz znaczniejsze. Ich sens oddaje m.in. wiersz Impresario i poeta. Po ukazaniu się tomu o poecie dyskutują wybitni twórcy: Bolesław Miciński, Józef Czechowicz i Marian Piechal. Tom cieszy się dużym powodzeniem czytelników.

Swoje przywiązanie do anińskiego domu, jego urodę oddaje poeta w wierszu Opis domu poety.

1938

Powstaje słuchowisko Mężczyzna w damskim kapeluszu. Reżyserem jest Tadeusz Byrski.

K.I. pisze kilkanaście wierszy drukowanych w „Prosto z Mostu”, w poznańskim miesięczniku „Tęcza”, w wileńskim „Słowie”.

Za tom Utwory poetyckie Konstanty Ildefons Gałczyński otrzymuje swoją pierwszą (i jak się okaże jedyną!) nagrodę literacką. Fundator, tygodnik „Prosto z Mostu”, dzieli ją jednak na dwie osoby: drugą jest endecki publicysta, Zygmunt Wasilewski.

26 grudnia z Pragi przychodzi wiadomość o śmierci matki poety. Zostaje pochowana na starym Cmentarzu Olszańskim.

1939

Wspólnie z przyjacielem Jerzym Zagórskim pisze komediofarsę Będziemy biedni. Z wierszy powstałych w pierwszych tygodniach roku odnotować warto Modlitwę za pomyślny wybór papieża, przewidującą wybór Polaka na tron Piotrowy.

W ciągu trzech dni czerwca powstaje poemat Noctes Aninenses.

Na przełomie lipca i sierpnia wyjazd z Jerzym Zarubą do opustoszałego już Kazimierza. K.I.G. pisze tu przejmujący wiersz Dziwni letnicy.

24 sierpnia poeta otrzymuje kartę mobilizacyjną, która kieruje go do Korpusu Ochrony Pogranicza, do jednostki na dawnej wschodniej granicy kraju.

17 września K.I.G. dostaje się do niewoli rosyjskiej i z transportem trafia do Kozielska.

Po kapitulacji Warszawy kolega poety przynosi żonie Natalii wiersz Pieśń o żołnierzach z Westerplatte. Taką samą drogą trafia do niej wiersz z Kozielska Sen żołnierza.

W październiku K.I.G. wraz z innymi szeregowcami zostaje wymieniony na obywateli radzieckich, którzy pozostali po niemieckiej stronie Bugu.W obozie przejściowym w Mühlbergu zaczyna się jego sześcioletnia niewola niemiecka.

Pracuje w prywatnym majątku (Arbeitskommando 800) Scheeren Kreis Stendal.

www.kigalczynski.pl/wiersze/dzletn.html?p=_zy2&h=#dzletn

DZIWNI LETNICY

Już tamci się rozjechali,
a czemu oni zostali
i tak się ciągle trzymają za ręce?

Jeszcze oboje tacy młodzi,
ale ona smutna i on smutny chodzi,
jakby tu mieli nie wrócić więcej.

Ona już sobie ust nie maluje,
on pisze listy i płacze;
wieczorem snują się koło domu,
gryzą ich jakieś rozpacze.

A przyjechali tacy szczęśliwi,
on rano łowił ryby, ona czytała
i nagle jakby ktoś im życie pokrzywił,
w sercach siejąc trwogę i hałas.

Teraz wzdłuż ścian pełnych miniatur
błądzą, obcy całemu światu —
o, czemu nie wracają, gdy im urlop minął!

On czasem klęknie na kolanach,
jakby chciał jej powiedzieć: „Przebacz mi kochana”,
ale milczy i łzy mu płyną.

Powiedziała wczoraj ciotka, ta wysoka,
że się pewnie przestali kochać…
spójrzcie! schodzą ku jezioru z pochyłości.

Jeśli diabeł im to zrobił na złość,
Ty im, Boże, serca znowu zazłoć,
bo jakże dzisiaj żyć bez miłości!

1939