pan A.G. zwrócil się do Agencji
"NIE LZIA"
"JAK NARKOTYK" praca polskich kontrolerów ruchu lotniczego
Film udostępniony dzięki uprzejmości Polskiej Agencji Żeglugi Powietrznej.
JAK NARKOTYK - zrealizowany przez PAŻP film dzięki któremu można zapoznać się z pracą polskich kontrolerów ruchu lotniczego i dowiedzieć się, jakie służby przez 24 godziny na dobę, każdego dnia w roku, czuwają nad bezpieczeństwem samolotów i pasażerów w polskiej przestrzeni powietrznej
TO TERAZ PROFESOROWIE
gdyby dotarli w przerwie śniadaniowej do PANSA i "Palucha" na Okęcie byłoby WSPANIALE

Jak podsłuchiwać pilotów i ATC (kontrolę ruchu lotniczego ...
Wieża kontrolna na lotnisku Chopina w Warszawie (EPWA ...
CHWAŁA IM ZA TO NARESZCIE !!!
Nowa wieża kontroli lotów i nowy system ILS kat. II powstaną w Pyrzowicach [WIDEO: D. Niećko]
Naukowcy skupieni w Komitetach Konferencji Smoleńskich zwrócili się do Prezydenta Andrzeja Dudy o pomoc w sprawie uzyskania zdjęć satelitarnych z miejsca katastrofy w dniu 10 kwietnia 2010 r.
Przytaczamy pełną treść apelu.
Warszawa, 29 października 2015
Wielce Szanowny Pan Andrzej Duda
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej
My naukowcy skupieni w Komitetach Konferencji Smoleńskich uważamy. że rozstrzygającym dowodem w wyjaśnieniu Katastrofy Smoleńskiej byłaby analiza zdjęć o wysokiej rozdzielczości z amerykańskich satelitów wojskowych. Wśród naszychsygnatariuszy i uczestników Konferencji Smoleńskich są wybitni specjaliści od analizy zdjęć satelitarnych. Prosimy Pana Prezydenta aby zwrócił się do Prezydenta Baracka Obamy jako Naczelnego Dowódcy Sił Zbrojnych USA o jak najszybsze udostępnienie do analiz takich zdjęć z amerykańskich satelitów wojskowych z dnia i miejsca Katastrofy.
Z wyrazami szacunku,
Sygnatariusze i Uczestnicy Konferencji Smoleńskich
w których imieniu niniejszy apel składa prof. dr hab. Włodzimierz Klonowski
Ze względu na ograniczenia czasowo-przestrzenne swoje podpisy pod tym apelem Sygnatariusze potwierdzili emailowo.
Pod Apelem podpisali się dotychczas Profesorowie (w porządku chronologicznym):
/-/Kazimierz A. Zakrzewski
/-/ Andrzej M. Oleś
/-/ Tadeusz Jasudowicz
/-/ Jacek F. Gieras
/-/ Piotr Daranowski
/-/ Mariusz Muszyński
/-/ Janusz Turowski
/-/ Anna Mitkowska
/-/ Chris J. Cieszewski
/-/ Stanisław Wierzbiński
/-/ Eugeniusz Danicki
/-/ Marek Czachor
/-/ Adam Korbel
/-/ Jarosław Bauer
/-/ Andrzej Stepnowski
/-/ Romuald Lemański
/-/ Zdobysław Flisowski
/-/ Andrzej Wiśniewski
/-/ Jacek Rońda
/-/ Grzegorz Jemielita
/-/ Jan Pawlikowski
/-/ Krzysztof Fitzner
/-/ Zbigniew Jelonek
/-/ Marek W. Gutowski
/-/ Marek Pietrzakowski
/-/ Zbigniew Rudy
/-/ Włodzimierz Wawszczak
/-/ Krzysztof Motyka
/-/ Marek Wolf
/-/ Ryszard Kopiecki
/-/ Robert Kosiński
Jest to młode czasopismo (pierwszy numer ukazał się w 2009 roku) zajmujące się, jak sama nazwa wskazuje, matematycznymi i obliczeniowymi aspektami leśnictwa i zasobów naturalnych, które w swoim komitecie redakcyjnym skupia m. in. profesorów Cieszewskiego, Rońdę i Witakowskiego - naukowców uczestniczących w październikowej Konferencji Smoleńskiej. Zapewne stąd bierze się zainteresowanie tematyką katastrofy smoleńskiej w tym czasopiśmie, które z racji na swój młody wiek nie zdążyło jeszcze wypracować sobie wysokiej pozycji, jednak z pewnością dotrzymuje wszelkich standardów naukowych, w szczególności wszystkie prace ukazujące się w tym czasopiśmie zostały zrecenzowane i zaakceptowane przez ekspertów w danej dziedzinie. Redaktor naczelny w słowie wstępnym pisze: „Prezentowane tutaj publikacje zostały początkowo wybrane z materiałów Konferencji Smoleńskiej, która miała miejsce 22 października 2012 roku w Warszawie w Polsce. Ta specjalna sekcja jest owocem współpracy pomiędzy redaktorami MCFNS i organizatorami Konferencji Smoleńskiej, choć prezentowane tutaj teksty zostały przedłożone niezależnie od niej; wszyscy autorzy przedłożyli swoje manuskrypty niezależnie jeden od drugiego”. Na najnowszy numer MCFNS składają się następujące artykuły:
- Cieszewski, C.J., R.C. Lowe, P. Bettinger, A. Kumar., "Micro-detail comparative forest site analysis using high-resolution satellite magery”,
- Zhang, C., Binienda, W., Horvat, F., & Wang, W., "Application of Numerical Methods for Crashworthiness Investigation of a Large Aircraft Wing Impact with a Tree”,
- Gieras, J.F., "Selected technical aspects of tu-154m smolensk air crash on April 10",
- Cieszewski, C.J., F. Antony, P. Bettinger, J. Dahlen, R.C. Lowe, M. Strub., "Wood quality assessment of tree trunk from the tree branch sample and auxiliary data based on NIR Spectroscopy and SilviScan".
Bloger Peemka w swoim najnowszym wpisie opisuje szczegółowo pierwszy z tych artykułów: „Jak wyjaśniają autorzy głównym celem ich studiów było monitorowanie zmian naziemnych oraz detekcji zakłóceń za użyciu danych satelitarnych w odniesieniu do miejsca katastrofy Tu-154M w Smoleńsku. Praca naukowców bazuje przede wszystkim na analizie dostępnych komercyjnie zdjęć satelitarnych – zarówno panchromatycznych, jak i multispektralnych – miejsca katastrofy i jego okolic wykonanych w okresie przed i po katastrofie przez satelity WorldView-1, GeoEye-1 i QuickBird. Rozdzielczość analizowanego materiału waha się od 0,5 metra (to jest rozpoznawalne szczegóły do 0,5 metra) do 3,1 metra. Autorzy używali także w swoich studiach dostępnych niekomercyjnie zdjęć wykonanych przez satelity Landsat 5 TM, Landsat 7 ETM oraz udostępnionych przez DigitalGlobe i Google Earth. Dane te zestawione zostały również ze zdjęciami wykonanymi na miejscu tragedii oraz danymi meteorologicznymi.”
W pierwszej części naukowcy wskazują na przydatność zdjęć satelitarnych w badaniach naukowych, przedstawiają analizowany materiał, nie tylko w postaci zdjęć satelitarnych, ale również np. danych pogodowych z rejonu Smoleńska, oraz szczegółowo omawiają zastosowane przez nich techniki komputerowe obróbki i analizy obrazu.
Sporo miejsca w artykule jest poświęcone analizie rozrzutu szczątków samolotu i porównaniu ich rozkładu z wzorcami niszczenia konstrukcji cienkościennych (czyli takich, jaką jest samolot), które są bogato udokumentowane w literaturze naukowej. Autorzy artykułu piszą: „Wzorzec zniszczeń zawiera dwie wypukłe miejsca z większymi szczątkami rozrzuconymi na zewnętrznym obwodzie terenu katastrofy z jej centrum zawierającym znacznie mniejsze szczątki. Ponieważ największe części zniszczonego samolotu, który jest strukturą cienkościenną, rozrzucone są na zewnętrznym obwodzie szerokiego na 50 metrów terenu katastrofy jest oczywiste, że na samolot musiały działać siły rozrywające na boki.”. Ten wątek podejmuje również Peemka: „Naukowcy wyjaśniają, że zgodnie z prawem Stokesa przy tej samej prędkości początkowej większe obiekty przemieszczą się dalej niż mniejsze i lżejsze. Zdaniem autorów taki wzorzec rozrzutu szczątków mogłaby tłumaczyć eksplozja wewnątrz cienkościennej struktury, która wytwarza falę ciśnienia rozrywającą powłokę na części różnej wielkości.”
We wnioskach końcowych autorzy wskazują na kilka następujących ustaleń, jakie poczynili:
- Intrygująca jest częstotliwość wykonywania zdjęć satelitarnych okolic lotniska w Smoleńsku tuż przed i tuż po katastrofie (5, 9, 11, 12 i 14 kwietnia 2010) biorąc pod uwagę fakt, że realizacja zamówienia na zdjęcia określonego obszaru zwykle zajmuje od dwóch do czterech tygodni.
- Po kilku ciepłych dniach w okolicach miejsca katastrofy było kilka dużych
płatów o wysokim współczynniku odbicia (zazwyczaj takie płaty są tworzone przez nagromadzenie śniegu). Zadziwiające jest, że kilka większych takich płatów stało się dokładnymi lokalizacjami większych elementów wraku. Ponadto, pomimo bagnistego i słabo osuszonego terenu, kilka takich płatów leżących w centrum miejsca katastrofy nie pozostawiło po sobie mokrej ziemi od topniejącego śniegu (na innych fragmentach zdjęć w miejscach po nagromadzonym śniegu obserwuje się ciemniejsze plamy).
- Rozmieszczenie szczątków samolotu na gruncie jest niezgodne z wzorcem niszczenia struktur cienkościennych dobrze udokumentowanym w literaturze przedmiotu i sugeruje dla odmiany eksplozję samolotu w powietrzu.
- Zdjęcia pokazują manipulację terenem katastrofy i szczątkami samolotu w pierwszych dniach po katastrofie. Co więcej, zmieniony, a nie oryginalny teren katastrofy i ułożenie szczątków samolotu stał się podstawą dla rosyjskich i polskich raportów oficjalnych komisji, przekazów medialnych i internetowych źródeł informacji, jak Wikipedia.
- Biorąc pod uwagę dużą ilość ciężkiego sprzętu (ciągników, koparek, dźwigów, samochodów ciężarowych itp.) który pojawił się na miejscu katastrofy już po kilku godzinach nie jest jasne dlaczego żaden z nich nie został zarejestrowany na zdjęciach satelitarnych wykonanych 11, 12 i 14 kwietnia 2010 roku.
opracował AK
Źródła:
http://pmk.salon24.pl/498473,katastrofa-smolenska-w-recenzowanym-czasopismie
Od góry: fragmenty, które pojawiły się na fotografii z 12 kwietnia, a których nie ma na fotografii z 11 kwietnia; fragmenty, których nie ma na fotografii z 12 kwietnia w porównaniu z fotografią z 11 kwietnia; fragmenty, których nie ma na fotografii z 14 kwietnia w porównaniu z fotografią z 11 kwietnia.
- dokładnej daty przekazania materiałów
- sposobu, w jaki została udokumentowana czynność przekazania ww. materiałów;
- okoliczności ewentualnego sporządzenia protokołu przekazania tych materiałów, jak również tego, kto podpisał się pod nim oraz przesłania jego kopii na adres wskazany we wniosku (w przypadku jego sporządzenia);
- okoliczności, czy ABW była/jest w posiadaniu zdjęć lotniczych bądź satelitarnych, wykonanych w dniu 10 kwietnia 2010 г., terenu na którym wydarzyła się katastrofa lotnicza TU-154M nr 101;
- okoliczności, czy ABW przekazywała te zdjęcia do innych instytucji, w tym do Wojskowej
Prokuratury Okręgowej w Warszawie, kiedy i gdzie to nastąpiło, a w przypadku sporządzenia
protokołu ich przekazania, wskazanie kto się pod nim podpisał, jak również
przesłanie jego kopii na adres wskazany we wniosku.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 182, poz. 1228, z późn. zm.), dalej: „uoin", informacjom niejawnym nadaje się klauzulę „ściśle tajne", jeżeli ich nieuprawnione ujawnienie spowoduje wyjątkowo poważną szkodę dla Rzeczypospolitej Polskiej przez to, że m.in.: zagrozi niepodległości, suwerenności lub integralności terytorialnej Rzeczypospolitej Polskiej, zagrozi bezpieczeństwu wewnętrznemu lub porządkowi konstytucyjnemu Rzeczypospolitej Polskiej, czy też zagrozi sojuszom lub pozycji międzynarodowej Rzeczypospolitej Polskiej. Korespondują z ww. przepisem przepisy ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. z 2010 r. Nr 29, poz. 154, z późn. zm.), które określają, wskazany przez ustawodawcę, zakres zadań dla ABW. Mianowicie, stosownie do art. 1 ustawy to ABW jest właściwa w sprawach ochrony bezpieczeństwa wewnętrznego państwa i jego porządku konstytucyjnego, zaś art. 5 ust. 1 pkt 1 tejże ustawy stanowi, iż do zadań ABW należy, m.in. rozpoznawanie, zapobieganie i zwalczanie zagrożeń godzących w bezpieczeństwo wewnętrzne państwa oraz jego porządek
konstytucyjny, a w szczególności w suwerenność i międzynarodową pozycję, niepodległość i nienaruszalność jego terytorium, a także obronność państwa.
Oznacza to, iż każdorazowo podmiot uprawniony do nadania klauzuli tajności winien badać, czy z punktu widzenia celu ochrony informacji niejawnych nieuprawnione ujawnienie może wywołać szkodę w rozmiarze, o którym mowa w art. 5 ust. 1 uoin. W przedmiotowej sprawie, zdaniem organu, udostępnienie żądanych przez wnioskodawcę informacji spowoduje taką szkodę.
Zaraz po katastrofie komplet materiałów został przekazany przez Stany Zjednoczone stronie polskiej, co zdecydowanie wskazuje na dobrą wolę i możliwość wykorzystania tego- jednak czas ich wykonania i szczegółowość nie są znane.
Jeden z ekspertów Zespołu Parlamentarnego, prof. Chris J. Cieszewski, zakupił komercyjne zdjęcia z okresu bezpośrednio poprzedzającego katastrofę smoleńską oraz z dni, które nastąpiły po niej. Najważniejsze fotografie pochodzą z 5, 9, 11, 12 i 14 kwietnia 2010 r. Rozdzielczość wystarcza do odkrycia wielu dziwnych zjawisk (np. przemieszczanie szczątków samolotu), jednak czas wykonania nie obejmuje kluczowego dnia 10 kwietnia. Te same fotografie zdobyli również polscy śledczy.
Zdjęcia przekazane przez Stany Zjednoczone czasowo "zaginęły" - o ile polskie służby twierdziły, że przekazały je Prokuraturze Wojskowej, to sama prokuratura zaprzeczała faktowi ich otrzymania. Wagę zdjęć podkreśla fakt przekazania ich drogą nieoficjalną, z wykorzystaniem służb specjalnych, co wskazuje na to, że nie były to materiały komercyjne.
Oficjalnie fakt przekazania fotografii do prokuratury został potwierdzony w połowie 2011 roku - nie wiadomo jednak, kiedy on nastąpił ani co zawierają zdjęcia- na wszystko natychmiast została nałożona klauzula tajności. Fakt wcześniejszego zwrócenia się prokuratury wojskowej w sprawie pomocy do przedstawicieli Stanów Zjednocznych (styczeń 2011 r.) wskazuje raczej na ukrywanie zdjęć przez służby (sami Amerykanie w odpowiedzi oświadczyli, że przekazali już rządowi polskiemu wszystkie materiały dotyczące katastrofy w Smoleńsku).
http://bezdekretu.blogspot.com/2012/10/co-wiedza-suzby.html
Wiedza o tym, co zawierają zdjęcia satelitarne, jest obecnie utajniona. Nie sposób jednak zanegować faktu przysłania ich przez Stany Zjednoczone, jak również potencjalnej możliwości ewentualnego ponownego ich uzyskania na wypadek "zaginięcia"- oryginały znajdują się za oceanem.



Komentarze
Pokaż komentarze (6)