Konwencja i zwalczanie norm kulturowych

Rada Europy – takie ciało zbiorowe, tudzież kolektywne zajmujące się najgłówniej wymyślaniem głupot – wyprodukowała ostatnimi czasy konwencję dotyczącą „zwalczania i zapobiegania przemocy wobec kobiet oraz przemocy domowej. Brzmi to pięknie i każdy bez większego zastanowienia podpisałby się pod tym z samego tytułu sądząc. I tutaj tkwi błąd, zastanawiać się należy zawsze a jak coś ładnie brzmi i niesie ze sobą pozytywną treść to zastanawiać się należy nawet dwa razy dłużej. Bo otóż proszę mi powiedzieć, dlaczego zwalczana ma być przemoc wobec kobiet a wobec mężczyzn już nie? Dlaczego jeżeli ja trzasnę kobietę (z dowolnego powodu) w zadek to mam być ścigany mocą konwencji, a jak owa kobieta trzaśnie mnie wałkiem do ciasta w łeb to już nie? Czy to jakiś ważniejszy, ewentualnie gorszy rodzaj przemocy? Czy może chodzi o to, że wszystkie zwierzęta są równe ale świnie... i tak dalej, kto ciekawy niech zajrzy do Orwella...

Ale nie nierówność stron jest najbardziej w owej konwencji niebezpieczna. Strony Rada Europy ma w poważaniu, chodzi o coś zupełnie innego, co da się zauważyć dopiero po wgłębieniu się w treść i wgryzieniu w sens. „(...)strony stosują konieczne środki, aby promować zmiany w społecznych i kulturowych wzorcach zachowań kobiet i mężczyzn w celu wykorzenienia uprzedzeń, zwyczajów, tradycji i wszelkich innych praktyk opartych na pojęciu niższości kobiet lub na stereotypowych rolach kobiet i mężczyzn.” - brzmi fragment owego wiekopomnego dokumentu. I właśnie tutaj pies jest pogrzebany, niezbyt głęboko, więc cuchnie. Otóż nie chodzi o żadną przemoc, o żadne zapobieganie ani o ochronę słabej (ale pięknej – coś za coś) płci. Chodzi o narzucaną odgórnie zmianę wzorców kulturowych. Minister Gowin (nie spodziewałem się, że będę chwalił platformianego ministra) zauważył, że konwencja może być wykorzystywana do zmuszania państw, które ją ratyfikowały, do promocji zachowań homoseksualnych. I trafił w samo sedno! Bo czymże są owe stereotypowe wzorce kulturowe zachowań kobiet i mężczyzn? Czyż jednym z nich nie jest małżeństwo zachowujące pięćdziesięcioprocentowy parytet płciowy? Czyż stereotypową rolą kobiety nie jest bycie matką, a mężczyzny ojcem? Promocją zachowań odbiegających od tych stereotypów zajmuje się w naszym kraju poseł Robert Biedroń i jego KPH, posłanka (marszałkini) Wanda Nowicka ze swoją „Federą”czy (z wielkim poświęceniem) posłanka Anna Grodzka (vel. Krzysztof Bęgowski)? Jak na mój gust to i tak za dużo promotorów, gdyby do tego doszła konwencja Rady Europy byłby przesyt, a jak wiadomo – co za dużo to i świnia (orwellowska) nie zeżre...

Te stereotypowe wzorce kulturowe nie wzięły się znikąd, one – czy tego chcemy czy nie – są determinowane przez Stwórcę (dla niewierzących naturę), który tak ukształtował organizmy przedstawicieli przeciwnych płci by mogły spełniać swoje biologiczne role. Kobieta ma rodzić i wychowywać dzieci, mężczyzna ma zapewnić im pożywienie i ochronę. Stąd „narzucone stereotypowym wzorcem kulturowym” role: kobiety – matki i mężczyzny – ojca. Nikt normalny przeciwko temu podziałowi jeszcze nie protestował i nie próbował tych ról na siłę zmieniać. Niestety, eurokraci nawet Boga i naturę chcą zamknąć w ramach swoich przepisów i nikomu niepotrzebnych norm uznających, że mężczyzna ma takie samo prawo karmić niemowlę piersią jak kobieta pracować na przodku w kopalni. Stąd już blisko do uznania, że dwóch ojców to taka sama rodzina jak dwie matki a tradycyjny model rodziny jest tylko jednym z wielu równorzędnych, nieograniczanych stereotypami modeli.

Pointa jest prosta i jasna: czytajmy wszystko ZANIM to pochwalimy i podpiszemy, bo wyjdziemy jak Zabłocki na mydle, Tusk na ACTA czy ślimak na normie europejskiej, która bez pytania zrobiła z niego rybę. I teraz biedny mięczak dostaje palpitacji za każdym razem, kiedy przez łąkę będącą jego naturalnym siedliskiem przechodzi wędkarz z zamiarem zamoczenia patyka...