METEORYT CZELABIŃSKI…

 Polubmy geologów – pokochajmy geologię!

 Dziś od rana media „eksploatują” INCYDENT CZELABIŃSKI…

Wszyscy „patrzą” w niebo…

A ja chcę napisać o ZIEMI i przypomnieć książkę Jana Lewińskiego

pod tytułem „Historia Ziemi”

www.antyksobieski.pl/p,pl,1387,wielka+przyroda+ilustrowana+t-+i-iv+komplet+oprawa+wydawnicza.html

SŁOWO WSTĘPNE

 – Jana Samsonowicza:

Od czasu ukazania się w druku pierwszego wydania „Historii Ziemi” 

J. Lewińskiego   

(zdjęcie wyżej – Andrzej Budzyk) upłynęło dwadzieścia

dwa lata. Był to okres wielkiego rozwoju nauk geologicznych.

W badaniach stosowano wciąż nowe metody, nagromadzono wiele

nowych faktów. Dzięki temu liczne zagadnienia dotyczące przeszłości

geologicznej naszego globu zostały znacznie pogłębione lub wyjaśnione

W nowym wydaniu książki, które przedkładamy czytelnikowi

polskiemu, należało główne zmiany w pojmowaniu przeszłości Ziemii

w miarę możności uwzględnić. Niektóre rozdziały geologii historycznej

trzeba było gruntownie przerobić, inne z lekka tylko uzupełnić ,

zachowując jednak układ książki J. Lewińskiego.

Redakcji „Wydawnictw Geologicznych” należy się szczere uznanie

za inicjatywę uzupełnienia książki licznymi ilustracjami, które

czytelnikowi mają ułatwić zrozumienie zmian, jakie zachodziły

w świecie roślinnym i zwierzęcym w ciągu dziejów geologicznych

naszego globu.   

Pierwsze wydanie „Historii Ziemi” mogło się bez

tych ilustracji obejść, ukazało się bowiem w wydawnictwie „Wielka

Przyroda Ilustrowana”, w którym znalazły się również artykuły

dra J. Lilpopa „Historia roślin” i prof. R. Kozłowskiego „Historia

zwierząt”, z których czytelnik mógł czerpać brakujących mu

wiadomości o rozwoju świata organicznego.

  Obecnie praca J. Lewińskiego ukazuje się

jako publikacja odrębna, musi więc posiadać samodzielną dokumentację

w ilustracjach. Liczne zdjęcia zawdzięcza redakcja uprzejmości dyrekcji

Muzeum Ziemi w Warszawie… - napisał w latach 50 Jan Samsonowicz.

  – Jan Piotr Lewiński

urodził się 19 października 1876 roku. W 1894 r. uzyskał w Lublinie

maturę gimnazjalną, poczem wstąpił na wydział

matematyczno-przyrodniczy Uniwersytetu Warszawskiego. Ukończył

go w roku 1898 ze stopniem kandydata nauk przyrodniczych,

uzyskanym za rozprawę pt.: „O niektórych amonitach jurajskich”.

Została ona wydrukowana w 1899 r.  w czasopiśmie „Wszechświat”.

 to ten rocznik choć inny numer.

UWAŻAM…

że w 2013 roku czas najwyższy pomyśleć o kolejnej

rewitalizacji książki – podręcznika.

- Niesforne Dziecię Gutenberga.