Dziś pora na moskaliki... Nie, nie chodzi tu jednak o śledziki marynowane lub w zalewie korzennej, ale o żartobliwy wierszyk, który stanowić ma parodię czterowiersza z utworu Rajnolda Suchodolskiego Polonez Kościuszki (1831), od którego zresztą moskalik wziął swą nazwę:
Kto powiedział, że Moskale
Są to bracia dla Lechitów,
Temu pierwszy w łeb wypalę
Przed kościołem Karmelitów.
Przepis na moskalika jest prosty:
- dwa pierwsze wiersze oznaczają opinie o kimś (najczęściej jest to naród, plemię),
- w trzecim umieszczona jest groźba wobec kogoś, kto nie zgadza się z wyrażoną wcześniej opinią.
- w ostatnim wierszu wskazane jest miejsce jej spełnienia (najczęściej budynek kościelny)
- rymy: abab
I znów pomysł na wiersz ma związek z Wisławą Szymborską i to ona lub jej mąż Adam Włodek, uważani są na twórcę pierwszego. Oto mała próbka moskalików Noblistki:
Kto powiedział, że Bułgarzy
mają coś w rodzaju duszy,
temu przykrość się wydarzy
w studni Braci Templariuszy.
Kto chce wmawiać nam, że Włosi
to narodek pracowity,
ten się sam o krwotok prosi
pod kaplicą świętej Zyty.
mają coś w rodzaju duszy,
temu przykrość się wydarzy
w studni Braci Templariuszy.
Kto chce wmawiać nam, że Włosi
to narodek pracowity,
ten się sam o krwotok prosi
pod kaplicą świętej Zyty.
Ja dokonałam w moskalikach pewne modyfikacje i nie trzymam się sztywno reguł dot. pierwszego i ostatniego wiersza. Tak jest chociaż ciut łatwiej, co nie znaczy, że jest to sprawa prosta, powiedziałabym nawet, że w porównaniu do dwóch poprzednio opisanych form – lepiei i altruitków, ta jest najtrudniejsza, przynajmniej dla mnie. Stąd takie, może niezbyt zgrabne:
Kto jest zdania, że blogerzy
To smutasy bez fantazji,
Tego wbić na pal należy,
Gdzieś na stepach dzikiej Azji…
A kto powie, że troll może,
Bezkarnie pisywać brednie,
Temu nic już nie pomoże,
Bo dopadną go pod Wiedniem.
Ciekawe, czy ktoś zdecyduje się spróbować stworzyć klasycznego lub tego nieco zmodyfikowanego przez mnie moskalika...?
Komentarze
Pokaż komentarze (12)