Rosja nie wygrała wojny – płaci za nią krwią

Stan na początek lutego 2026 – kluczowe fakty

Postępy terytorialne Rosji – bardzo powolne i drogie.

Od końca 2024 do początku 2026 Rosja zajmuje średnio 15–70 metrów dziennie na głównych kierunkach ofensywy (dane CSIS, ISW).

W 2025 roku zajęła ok. 0,8–1% terytorium Ukrainy (ok. 4–5 tys. km²).

Łącznie kontroluje ~20% Ukrainy (głównie okupowane od 2014 + zdobyte po 2022).

Najcięższe walki toczą się na kierunku pokrowskim (obwód doniecki), wokół Pokrowska, Torecka, Kurachowego – tam Rosja ponosi największe straty.

Straty ludzkie – rekordowe w historii współczesnych konfliktów.

Rosja: ~1,2 mln ofiar (zabici + ranni + zaginieni) od 2022, w tym ok. 300–325 tys. zabitych (CSIS, styczeń 2026).

Ukraina: szacunkowo 500–600 tys. ofiar, w tym 100–140 tys. zabitych.

Łącznie obie strony mogą zbliżyć się do 2 mln ofiar do wiosny 2026.

Rosja traci średnio 800–1200 żołnierzy dziennie – więcej niż w jakiejkolwiek wojnie od II wojny światowej.

Gospodarka i zasoby

Rosja: wojenna gospodarka pod ogromną presją – wzrost PKB w 2025 tylko 0,6%, spadek produkcji, brak konkurencyjnych technologii, sankcje + ataki na infrastrukturę energetyczną i flotę cieni.

Ukraina: budżet na 2026 – ~58% wydatków na obronność, ogromna luka finansowa (MFW szacuje nawet 135 mld euro jeśli wojna potrwa). Ale Ukraina rozwija własny przemysł zbrojeniowy (drony, systemy walki elektronicznej, rakiety).

Front i taktyka

Wojna pozycyjna → drony FPV, artyleria, walki o pojedyncze wsie i lasy.

Rosja kontynuuje ataki na infrastrukturę energetyczną (największy atak w 2026 – początek lutego: setki dronów + dziesiątki rakiet, blackouty w Kijowie, Charkowie, Odessie przy -20 °C).

Ukraina: defensywa + ataki dalekiego zasięgu (drony na rafinerie, okręty, obwód biełgorodzki, kurski).

Dlaczego to fiasko dla Rosji?

Cel strategiczny (zniszczenie Ukrainy jako państwa, denazyfikacja, kontrola nad całym Donbasem i „pasem lądowym” do Krymu) nie został osiągnięty.

Blitzkrieg z lutego 2022 zakończył się klęską (wycofanie spod Kijowa, Charkowa, Czernihowa).

Kolejne „decydujące ofensywy” (2023, 2024, 2025) przynoszą minimalne zyski za gigantyczne koszty.

Rosja traci więcej ludzi niż w całej II wojnie światowej (od 1941–1945).

Wojna trwa dłużej niż Wielka Wojna Ojczyźniana (już ponad 1418 dni).

Putin nie osiągnął żadnego dużego celu politycznego poza utrzymaniem władzy wewnętrznej.

Co z pokojem / negocjacjami?

Trwają rozmowy trójstronne USA–Ukraina–Rosja w Abu Zabi (ostatnia runda 4–5 lutego 2026).

Rosja żąda uznania okupowanych terytoriów + demilitaryzacji + neutralności Ukrainy.

Ukraina: rozejm po obecnej linii frontu + gwarancje bezpieczeństwa + odrzucenie kapitulacji.

Trump próbuje wymusić kompromis, ale Rosja eskaluje ataki tuż przed rozmowami – klasyczna taktyka „negocjacji pod lufą”.Podsumowanie – cztery lata fiaska

Rosja nie wygrała wojny – płaci za nią krwią, gospodarką i międzynarodową izolacją.

Ukraina nie przegrała – przetrwała najtrudniejsze momenty, walczy o przetrwanie państwa i ponosi ogromne koszty, ale zadaje Rosji straty nieproporcjonalne do zysków terytorialnych.

Konflikt wszedł w fazę wyniszczającą – kto dłużej wytrzyma presję (demograficzną, ekonomiczną, polityczną), ten ma większe szanse na korzystniejszy wynik.2026 może przynieść albo dalsze wyniszczenie, albo przełomowy rozejm – ale na razie nic nie wskazuje na szybkie zakończenie.