Jaki Wariant Redystrybucji?

Najnowsza edycja naszej Salonowej SONDAŻOWNI nt. podatków skłoniła mnie ku
rozmyślaniom nt. budżetu państwa a dokładniej redystrybucji dochodów obywateli.
Nowoczesna lewica uznaje redystrybucję za jeden z fundamentów ustroju i gwarant
"sprawiedliwości społecznej". Tyle tylko ,że słowo redystrybucja nie jest
jednoznaczne. Na myśl przychodzą mi takie jej warianty:

1. Socjalizm wg. Leszka Millera: Państwo zbiera podatki od obywateli po czym
przeznacza je na spłatę długów PKP, kopalni oraz innych nierentownych spółek skarbu
państwa, które nieposiadając się z wdzięczności zaczynają produkcję nowych długów z
jeszcze większym zapałem niż poprzednio. Obywatel wie ,że podatki nie zostaną
obniżone więc sam domaga się dofinansowań dla swojej branży. Poddaje się redystrybucji mniej więcej połowa. Reszta płaci łapówki urzędnikom, ma doradców podatkowych lub firmy w rajach podatkowych Dla niepoddających się redystrybucji- komornik.

2. Socjalizm wg. modelu skandynawskiego: Państwo zbiera podatki od obywateli po czym dofinansowuje fundusze stypendialne, programy wspierające stabilność
demograficzną kraju oraz naukę. W efekcie Polska zyskuje pewniejsze perspektywy na przyszłość ale i marnuje część pieniędzy na nieefektywne badania, patologiczne
rodziny oraz stypendia dla ludzi ,którzy pomimo ocen nie będą w późniejszych latach budować ładu w Polsce. Obywatela cieszy szczęście dzieci ale irytuje się ,że nie załapał się na becikowe a jego dziecko na stypendium. Zdecydowana większość poddaje się redystrybucji- reszta ma doradców podatkowych albo firmy zarejestrowane w innych krajach. Dla niepoddających się redystrybucji- komornik.

3. Socjalizm wg. modelu Kieleckiego: Obywatel idący późną nocą do domu
zostaje napadnięty przez mieszkańca np. Kielc z nożem w ręku. W ramach
redystrybucji oddaje wszelkie kosztowności ,które posłużą jako wsparcie dla
lokalnej kultury oraz budżetu państwa (monopol tytoniowy+ akcyza z wódki). Obywatel nie może się obronić ponieważ nie może posiadać broni a boi się iść na policję. Panuje liberalna polityka karna więc mieszkaniec Jeżyc dostanie wyrok w zawieszeniu i się zemści. Mniej więcej połowa poddaje się redystrybucji ponieważ nie potrafi uciec ani stawić oporu. Dla niepoddających się redystrybucji- szybka utrata zdrowia połączona z ciężkim zagrożeniem życia.

4. Liberalizm elitarny. Obywatel- przedstawiciel elity społecznej z racji wysokich
dochodów i pozycji decyduje się na przekazanie części ze swoich dochodów na rzecz wybranej organizacji pożytku publicznego jak np. PAH czy Pajacyk. Może sobie na to pozwolić ponieważ jego dochody nie są poddawane przymusowej redystrybucji przez państwo. Wie ,że pomaga właściwej organizacji ponieważ zlecił swojemu prawnikowi prześwietlenie jej pod każdym kątem. Gdyby nie była krystaliczna nagłośniłby sprawę i dofinansowywał uczciwszą. W dobrym towarzystwie wypada wspierać mądre inicjatywy- dlatego większość stara się dotować takie akcje.Dla niepoddających się redystrybucji: Ostracyzm towarzyski oraz zrzędzenie żony o rzekomym skąpstwie małżonka.

5. Liberalizm klasy średniej. Obywatel będący przedstawicielem klasy średniej
decyduje się na pracowanie w piątki pro publico bono w hospicjum. Może sobie
pozwolić na płatną pracę tylko 4 dni w tygodniu ponieważ jego dochody nie są
poddawane przymusowej redystrybucji przez państwo. Pracuje w dobrym hospicjum-gdyby było złe starałby się o powiadomienie rodzin pensjonariuszy o sytuacji tak aby zadziałał mechanizm rynkowy. Z racji tego ,że klasa średnia aspiruje do elity- większość stara się poddawać redystrybucji. Dla niepoddających się redystrybucji: Brak estymy u płci przeciwnej oraz dobrego mniemania o własnej osobie.


Czyż tylko ja mam wrażenie ,że najwięcej korzyści dla ogółu przynosi redystrybucja
nieprzymusowa?