Musiałem dać upust swoim emocjom, które narastały we mnie w miarę słuchania audycji, prowadzonej przez Jana (Janka) Pospieszalskiego w programie trzecim. Nadmienię jeszcze, że chyba już czwarty dzień audycja traktuje o tym samym - o Janie Pawle II. Ludzie dzwonią do radia, na antenie wypowiadają sie także goście zaproszeni do studia. Wszyscy rozpływają się w opowiadaniu o papieżu. Przytaczają fragmenty jego wypowiedzi i poddają je interpretacji. Słuchacze dzwoniący do radia także opowiadają roztrzęsionym głosem o tym i owym. No i zasadniczo nie ma się do czego przyczepić. W końcu to piękne wspominać taką osobę jaką był "nasz" papież.
Jednak to, co jest iskrą zapalną dla mojego ukladu nerwowego to pewna przesada, zbyteczne często podniecenie i nadinterpretacja występująca w opowieściach naszych rodaków. Słuchając tych historii zastanawiam się, czy przypadkiem papież nie znał siebie samego nieco gorzej niż niektórzy jego towarzysze, przyjaciele i inni, ktorzy mają coś do powiedzenia o nim samym - notabene czy (z całym szacunkiem) sam wiedział co mówi?
Dlaczego wypisuję tu takie herezje? A no dlatego, że często ludzie odnosząc się do wypowiedzi Ojca Świętego, poddają je takiej obróbce, że wynika z nich to, co każdy z osobna chce żeby wynikało. Może to dobrze, bo przecież Jan Paweł II mówił do wszystkich i każdy mógł znaleźć coś dla siebie w jego naukach. Jednak to coś jest dopasowywane do danego światopoglądu. Niektórzy z pasją twierdzą, że są pokoleniem JP 2, a innowiercom czy odmieńcowi rasowemu dali by kopa w zad i wysłali na Madagaskar.
Dziś do wspomninej audycji zadzwoniła pani, która opowiadala, że gen. Wojciech Jaruzelski trząsł portkami w trakcie wizyty papieża w socjalistycznej ojczyźnie, a Kwaśniewski wraz z małżonką uzurpują sobie prawo do nazywania papieża "przyjacielem" i w ogóle, że wymusili to wszystko, że ich wsadził do swojego pojazdu itd.... itp ... No cudowne wnioski. Po pierwsze jeżeli generał faktycznie dygotał, to mógł drżeć z zimna lub też naprawdę tak przeżywał wizytę głowy kościoła. Owa słuchaczka wysunęła również wniosek, że nawed Fidel jest lepszy od Jaruzelskiego, bo on to przynajmniej się nawrócił, chociaż nie poparła tego żadnymi przykładami.
Tak czy siak rozchodzi się o to, że jesteśmy świadkami przesadnego uwielbienia, niesamowitych opowieści i deklaracji. Wiele osób twierdzi, że bardzo przeżywa nauki Jana Pawła i drżą z emocji. O mdłości przyprawia mnie kolejny film, książka, album o papieżu - człowieku, człowieku - papieżu itd. Niestety w codziennym życiu jakoś nie widać by wprowadzali oni deklaracje w czyny, by faktycznie żyli w zgodzie z naukami naszego rodaka. Wszyscy są nagle nawróceni a esbeka, perdryla, morderców dzieci nienarodzonych potrafią doskonale rozpoznać, zaprowadzić na szafot i skrócić o głowę. Przestańmy krzyczeć santo subito i robić różne szopki, jeżeli nie chcemy, by Polska nie była skansenem Europy. Wiara jest ważna, ale Boga można czcić w sercu a nie obnoscić się z pobożnością na lewo i prawo, a potem być jakby się nie było chrześcijaninem.
Karol Wojtyła jak ma byc świętym to będzie i nie będą o tym decydowały biurokratyczne obrządki koscielne, tylko sam najwyższy. Przecież człowiek, bez względu na to czy jest księdzem, papieżem czy kimkolwiek innym, jest tylko człowiekiem i jest ułomny i nie ma monopolu na prawdę ani mocy by decydować o świętości - poza tym swiętych jest na pewno więcej niż tylu ilu wyswięciła instytucja kościoła.
Czcijmy Jana Pawła II w naszy sercach, czynach i myślach. W polityce kierujmy się rozsądkiem a nie wiarą. Wreszcie traktujmy bliźniego jak siebie samego. Starajmy się zrozumieć tych, ktorzy myślą inaczej, bo nikt nie jest doskonały i bez grzechu - trzeba sobie to tylko uśwadomić.


Komentarze
Pokaż komentarze