Przez długi czas nie widziałem sensu żeby pisać na tematy związane z polityką - tą większą i mniejszą. Nie dlatego, że nikt nie czyta tych wypowiedzi ale dlatego, że nie czułem już wewnętrznej potrzeby przelania myśli na papier, tudzież na pole tekstowe. Jednak sytuacja w naszym pięknym kraju sięga już zenitu absurdu. W dodatku czasem zastanawiam się, kto tu jest głupi, bo może ja jestem i dlatego nie rozumiem, że przecież wszyscy chcą dobrze.
Na pewno najlepiej chce dla nas pleban, który przecież cały czas, z tą samą stanowczością pokazuje nam drogę przez zepsuty do granic świat, gdzie ludzie mylą szambo z perfumerią i lecą do ścieku, niczym zwabione fałszywym zapachem motyle. Jest on dla nas niczym słynna onegdaj latarnia aleksandryjska, która prowadzi do portu zbłąkanych marynarzy.
A gdzie ten port? No jak to gdzie. Bardzo jasno zaznaczył to wójt, właśnie tam, w porcie, gdzie jest prawdziwa Polska. Krzyczał do ludzi z wysokiego brzegu, w znany już historii sposób. Wójt w ogóle dobrze dba o swoja wioskę. Nie można powiedzieć, że jest inaczej. Są tacy, co im się wydawało, że jest inaczej - ale na szczęście już ich nie ma. Dzięki sile, którą dostarcza mu pleban, wójt fantastycznie sobie radzi ze wszelakimi problemami, które dręczą jego wieś. Jednym z większych osiągnięć jest usunięcie w bezkrwawy sposób sporą grupę koczowników, która postanowiła zamieszkać w swoich jurtach przed jego chatą. Grupa ta była dość liczna, założyła tzw. białe miasteczko, które prawdopodobnie wzięło swoją nazwę od strojów, które zwykli nosić "ci szatani". Zresztą szatanów było tam więcej i wszyscy byli czynni. Właśnie wtedy sobie uświadomiłem, że nasz wójt jest wspaniałym taktykiem, że dzięki swojej wrodzonej inteligencji i zdolnościach przywódczych nie przejdzie do historii jako np. "Krwawy Eryk", albo "Jarek Groźny", o nie. On będzie zapamiętany jako mały człowiek o wielkim sercu - "Jarosław Dobroduszny", który nie zdławił siłą powstania, tylko sprawił siłą woli, że napastnik sam stwierdził, że to nie ma sensu i się wycofał.
Do niedawna temu wszystkiemu przyklaskiwał Pan. Pan jest jegomościem, obszarnikiem, który zawsze dbał o interesy ludu. Jednak jak to prawdziwy ziemianin bywa, nie jest ani zbyt przeintelektualizowany, ani nadmiernie bałwochwalczy. Stąpa on mocno po ziemi, o którą zresztą sam dba. Właśnie przez tą dbałość o ziemię Pan ma kłopoty, bo wójt, który stoi na straży praworządności dostrzegł w tej ziemskiej miłości pewne nieprawidłowości. A przecież Pan chciał tylko, żeby chłopy miały lepiej. W każdym razie Pan stwierdził, że skoro źle orze, to na lisy przerzuci się może.
Jest jeszcze jedna osoba, brat wójta. Brat wójta reprezentuje naszą wieś na forum gminy, rozmawia z różnymi ważnymi ludzi. Jest poniekąd dobrym negocjatorem, ale ... Ale to historia na inną opowieść, a poza tym nie lubi go chyba Pleban.
W każdym razie jestem ciekaw końca tej całej rozprawy między Wójtem, Panem a Plebanem. Pleban dał władzę Wójtowi, który to jednak potrzebował Pana, by "robić dobrze" i by zmieniać wieś na lepsze. We wsi bowiem aż roi się od konfidentów, którzy próbują zburzyć tak misternie budowany porządek. Jednak pamiętajmy, że małe radyjko, które stoi w niejednej chacie, ma wielką siłę i że Wójt z Panem pogodzić się muszą w taki czy inny sposób, bo przecież chcą dobrze dla wsi, chcą żyć zgodnie z przykazaniami plebana, który jest przecież fundamentem ich koryta. A z koryta owego płynie dobrobyt i władza.
Wsi spokojna, wsi wesoła ... Kto twój urok pojąć zdoła?


Komentarze
Pokaż komentarze