W zasadzie ciągle jestem na urlopie bez możliwości rysowania ale przyznaję z dostępem do internetu. A że szlag mnie trafia, łamię dane sobie samemu słowo i piszę na urlopie.
Zdaje sie że szczególnie w TVNie mamy do czynienia z trzydzistym ósmym serialem z serii "z życia wzięte". Młoda kobieta była więziona przez swego ojca któremu urodziła dwójke dzieci. Nie mam zamiaru wdawać się w szczegóły przyłączając się do watahy hien z mikrofonami w zębach, którym z tevauenowskiego ekranu cieknie ślina niezdrowego podniecenia. Chciałbym jedynie dać wyraz swojemu obrzydzeniu.
Już podczas sprawy Fritzla odnosiłem niesmiałe wrażenie że deklarowane przez część dziennikarzy święte oburzenie skrywa zazdrość o temat samograj dzięki któremu, jakżeby inaczej, wzrasta oglądalność. Dziś kiedy widzę dziennikarzy jednego po drugim( a w szczególności nie wiedzieć czemu jedną po drugiej) deklarujących równie święte oburzenie co wtedy, spieszących z wyrazami współczucia i tryskających wprost "tak po ludzku" oburzeniem i mówiących o konieczności pozostawienia dziewczyny w spokoju zalewa mnie krew. Zalewa ponieważ ilustracjami do ich jakże szczerych uczuć są, a jakże, zdjęcia domu gdzie odbywała się tragedia, rozmowy z najbliższymi sąsiadami zupełnie przecież w okolicy nierozpoznawalnymi oraz widoczki ojca dziewczyny w kajdankach z twarza zamazana w ten sposób żeby nikt się nie mógł przyczepić ale żeby było maksymalnie duzo widać. Nie pomagaja nawet prośby o litość dla dziewczyny wygłaszane przez policjantów na antenie...
Drodzy dziennikarze TVN, ja rozumiem, to Wasza praca, nie mnie Was sądzić, sam święty nie jestem. Oczywiście powinniśmy już być przyzwyczajeni do Waszego sposobu opisu tego typu spraw. Przecież ani to pierwsza ani ostatnia. Znać Waszą definicję marginesu społecznego określanego wg. stopnia odrapania kaloryfera (muszę zadbać o swój, nigdy nie wiadomo...), mieć świadomość Waszej roli w demokratycznym systemie ...ale dziś pozwólcie że wyrzygam się na Wasze czarne serca.
Komentarze
Pokaż komentarze (35)