Współtwórca CBŚ, energiczny policjant i urzędnik, nie angażujący się bezpośrednio w politykę, zajęty robotą.
Od jakiegoś czasu śledzę poczynania Pana Rapackiego i na tyle na ile potrafię to jako laik i prosty obywatel ocenić jego sylwetka wyróżnia się pozytywnie pośród cynicznej politycznej i ograniczonej czynowniczej masy.
W społeczeństwie rośnie tęsknota za poprawą bezpieczeństwa. Statystyki pokazują to lub tamto ale wszyscy pamiętamy czasy kiedy bycie złodziejem było czymś skrajnie haniebnym. Dziś młodzi chłopcy w parku, często wyglądający całkiem porządnie chwalą się bez zażenowania co komu udało się skroić czy w inny sposób wyrolować policję. Patologia. Stąd tesknota za ludźmi potrafiącymi realnie wpłwać na poziom bezpieczeństwa. I stąd swego czasu popularność odważnego szeryfa Zbigniewa Ziobry. Odważny szeryf w tym przypadku okazał się jałowym showmanem. Znacznie lepiej do roli pasuje mniej spektakularny bo być może nie mający czasu na codzienne konferencje prasowe Adam Rapacki. Szczególnie jako inicjator powstania Biura Odzyskiwania Minia. Instytucji która ma sie zająć pozbawianiem przestępców zdobytych w wyniku łamania prawa majątków. Instytucji, która powinna była powstać już dawno ale ze stworzeniem której molarno leworucyjna ekipa Ziobry nie potrafiła sobie poradzić. A Rapacki zrobił.
Za jakiś czas Schetyna pewnie będzie premierem. Moim zdaniem Rapacki byłby wtedy najlepszym kandydatem na Ministra Spraw Wewnętrznych.
za Wikipedią:
Adam Rapacki (ur. 10 grudnia 1959 w Skierniewicach) – polski oficer policji, nadinspektor, od 20 listopada 2007 podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji.
Ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Łódzkiego oraz Wyższą Szkołę Oficerską w Szczytnie. Odbył również kursy i szkolenia specjalistyczne w USA. Pracę w policji (wówczas MO) podjął w październiku 1980, od 1988 był związany z Komendą Główną. Zajmował się problematyką przestępczości zorganizowanej, gospodarczej i narkotykowej, m.in. w latach 1996-1997 był dyrektorem Biura do walki z Przestępczością Zorganizowaną Komendy Głównej Policji, a 1997-1999 organizatorem i pierwszym dyrektorem Biura do spraw Narkotyków Komendy Głównej Policji, na bazie którego utworzono Centralne Biuro Śledcze.
W maju 1999 został komendantem wojewódzkim policji we Wrocławiu. W okresie pełnienia przez niego funkcji doszło do rozbicia kilku zorganizowanych grup przestępczych. We wrześniu 2000 minister spraw wewnętrznych i administracji Marek Biernacki powołał go na stanowisko zastępcy komendanta głównego policji. Pozostał na tym stanowisku do 2003, zajmując się nadzorem nad pionem policji kryminalnej. W lipcu 2001 otrzymał stopień nadinspektora.
W latach 2004-2006 był I radcą ambasady w Wilnie i oficerem łącznikowym policji na Litwie, Łotwie i Estonii. W styczniu 2006 został małopolskim komendantem wojewódzkim policji. 12 września 2006 został odwołany ze stanowiska, udając się na emeryturę.
20 listopada 2007 objął stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji w rządzie Donalda Tuska, odpowiedzialnego za nadzór nad Policją, Strażą Graniczną i BOR
Inne tematy w dziale Polityka
