Znaczniki czasu

 Ta notka powstała jako nawiązanie do ostatnich tekstów Arkadiusza Jadczyka. Miała być rozwiniętym komentarzem. Jednak zawiera też treści do których będę chciał się odwołać w przyszłości – dlatego ma własny ślad.

Rozważając czym jest czas nie można pominąć naszej świadomości w kreacji czasu. Bo można się zastanawiać nad tą kwestią zaczynając od tego, czy czas jest bytem, czy też jest znacznikiem zdarzeń tworzonym w naszej świadomości.

Już dawno dość napisałem notkę: 
http://brakszysz.salon24.pl/83398,media-swiadomosc-analogowa-czy-cyfrowa
Jednym ze spostrzeżeń tam umieszczonym było rozważanie dotyczące powstawania naszego przekonania, sądu, o jakimś zjawisku, zdarzeniu, czy osobie.

„Spostrzeżenie powstało już dosyć dawno w kontekście jakiejś sprawy, która miała zdecydowanie jednoznaczny wydźwięk. I oto w gronie bliskich mi ludzi pojawiły się wątpliwości związane z tym wydarzeniem. Byłem zaszokowany. Nawet nie wiedziałem jak zareagować. Poczułem się bezbronny.
  Minął jakiś okres. Pojawiały się nowe informacje o zdarzeniu. I oto ci sami ludzie, którzy uprzednio wątpili, teraz przyłączali się do negowanych uprzednio opinii. Nawet więcej – włączali się w nurt wartościujący i to w sposób emocjonalny.

  Zacząłem zastanawiać się nad zjawiskiem. Wnioskiem, jaki się nasunął jest stwierdzenie, że umysł nasz działa analogowo, a nie cyfrowo. 
  Jak to rozumieć? Że nasza świadomość „uśrednia” wiedzę dotyczącą jakiegoś zjawiska.
  Jeśli np. mieszkamy w pobliżu kogoś, kogo przy wielokrotnych spotkaniach zawsze widujemy grzecznym i uśmiechniętym, to trudno będzie uwierzyć najbardziej wiarygodnie podanej wieści, że właśnie kogoś np. zamordował, czy okradł. Nawet najbardziej pewna informacja dotycząca jakiegoś zjawiska nie jest w stanie od razu zmienić naszej opinii.”  

Pod koniec lat 80-tych intensywnie zajmowałem się astrologią. Nawet nauczyłem się programować w Pascalu, aby napisać program po temu. Zainteresowała mnie tam kwestia tzw. „siły radixu”. Temu określeniu nadałem znaczenie związane z sumą stosownie przydanych punktów dotyczących aspektów, położenia planet w domach, gwiazd stałych, czy tzw. mid-punktów .
Otóż ciekawym spostrzeżeniem było to, że osoby znane z historii – miały bardzo duży „potencjał” punktowy.
Ciekawostka.

I kolejna sprawa (też o niej już wspominałem). Także obserwacja. Wyjeżdżając samochodem z bramy domu gdzie mieszkam, ale też zwracając uwagę na sytuacje drogowe. Znacznie częściej niż wynikać powinno z natężenia ruchu, na drodze pojawia się jakiś samochód
wymuszając zatrzymanie; także idąc pieszo skrajem drogi, dwa jadące z naprzeciwka samochody mijają się bardzo często przy przeszkodzie. Nie tylko mnie to dotyczy, ale także innych osób. Kiedy zwróciłem uwagę na zjawisko – zostało potraktowane jako bezsensowne. Jednak, z czasem, zaczęło być dostrzegane.

Wniosek jaki można wyciągnąć z zaobserwowanych zjawisk jest taki, że „spotykamy” określone znaczniki czasu na swej drodze. Można też zastanawiać się, czy czas jest czymś w rodzaju kontinuum – bo do takiej formy jego postrzegania jesteśmy przyzwyczajeni.
Może upływ czasu jest tylko porządkowaniem kolejności znaczników jakiego dokonuje nasza świadomość?

Potwierdzeniem takiego ujęcia jest inne odczucie. Jeśli udajemy się w jakąś podróż, czy nawet tylko spacer, to pierwsze przebycie nieznanej trasy wydaje się dłuższe od każdego następnego.
Dlaczego?

I jeszcze uwaga, którą już kiedyś napisałem. O rzeczywistości niewiele będziemy mogli powiedzieć, póki nie uwzględnimy świadomości snów; czy w czasie snu znajdujemy się w tej samej rzeczywistości, co na jawie? Czy one się różnią? A jeśli tak, to czym?

To ważne pytania pozwalające lepiej rozumieć otaczającą rzeczywistość.