Nie ma wyjścia. Stanisław Czerczesow po prostu musi zmienić oblicze Legii Warszawy. Oblicze drużyny, która nie ma wyrazu ani stylu.
Kibice stołecznej drużyny czekali, kiedy włodarze klubu zdecydują się pożegnać Henninga Berga. Wiadomo było, że Norweg pozostanie na utrzymaniu Legii, ale pojawiało się pytanie, co jest gorsze. Płacenie Bergowi czy ciągnięcie drużyny w dół? W końcu zapadła decyzja – zmiana trenera.
Spekulowało się o tym już od kilku dni. Z każdej strony słychać było jedno nazwisko: Czerczesow. Na polskim podwórku rosyjski szkoleniowiec nie jest znany. W swojej karierze trenerskiej prowadził takie zespoły jak: Wacker Tirol, Spartak Moskwa, Terek Grozny, Amkar Perm oraz ostatnio Dinamo Moskwa. Z Legią związał się umową do końca sezonu 2016/2017. Wraz z nim w Warszawie będą pracować: Mirosław Romaszczenko (asystent), Gintaras Stauce (asystent) oraz Władimir Panikow (trener przygotowania fizycznego).
Sytuacja Legii w ekstraklasie nie jest tragiczna. Stołeczny zespół zajmuje 4. miejsce w tabeli, jednak w Lidze Europy jest już słabo. Dwa mecze, dwie porażki: 0:1 z Midtjylland oraz 0:2 z Napoli. Czy wyniki to główny problem Legii? Jeden z problemów – tak najkrócej to wypada ująć.
Styl Legii to rozczarowanie. Legia za trenera Berga grała bez wyrazu. Niektóre taktyczne pomysły Norwega budziły wiele wątpliwości, a nawet powodowały głębokie zastanowienie. Co kierowało Norwegiem, kiedy sadzał Nikolicia na ławce rezerwowych w meczu z Napoli? Trudno to wyjaśnić. Legia grała schematycznie, a przy okazji wolno. W zasadzie brakowało pomysłów na rozwiązanie akcji. Gra Legii opierała się na Nikoliciu, błysku Guilherme oraz dobrej postawie Kuciaka w bramce.
Legia to klub, który musi wygrywać i zachwycać. Trochę jak Real Madryt, choć wiadomo, że trzeba zachować proporcje. Zwycięstwa cieszą, ale ważny jest styl, jednak w ostatnich tygodniach brakowało triumfów. W pewnych sytuacjach trener może obronić się wygranymi meczami, lecz Berg nie miał za bardzo argumentów. Na początek sezonu w Superpucharze Polski dostał łomot od słabego Lecha Poznań. Potem potykał się i tracił niespodziewanie punkty. Porażka z Koroną Kielce u siebie, remis z Termaliką i beznadziejna gra w Danii. Czara goryczy w końcu przelała się.
A przed sezonem pożegnano się z Orlando Sa, Dossą Juniorem i Jakubem Koseckim. Do tej pory wiele decyzji personalnych Berga jest zagadką. Czy decydowały kwestie osobiste? Zrozumiałe jest, że trener prowadzi zespół i realizuje określony koncept, ale w tej układance Norweg zagubił się. W mediach nie błyszczał. Do ostatniej chwili pozostawał tajemniczy, jednak czuł pod skórą, że coś się dzieje.
Również piłkarze Legii biegali po boisku bez przekonania. W spotkaniu z Górnikiem Zabrze schodzący z boiska Michała Kucharczyk nie poddał ręki trenerowi, który swojego zawodnika jakby nie zauważył. Kolejny przykład, że chyba w zespole nie było chemii.
Teraz nastał czas Stanisława Czerczesowa. Ponoć to ostry trener i łatwo z nim nie będzie. Rosjanin nie znosi sprzeciwu, stawia na porządek oraz ład w drużynie. Dużą wagę przywiązuje do zaangażowania, a czasami po piłkarzach Legii widać było, że chęci do gry nie mają. Czy efekt nowej miotły zadziała?
Przed Czerczesowem stoją oczywiste zadania: zdobycie mistrzostwa kraju na 100-lecie klubu oraz poprawa jakości na europejskiej arenie. Rosjanin ma czas, aby zapoznać się z klubem, gdyż teraz przyszedł czas na mecze eliminacyjne do Euro 2016. Twarda ręka Czerczesowa może okazać się lekiem na całe zło. Legia ma to do siebie, że możliwości klubu, jak na polskie realia, są ogromne, tylko nikt nie potrafi tego wykorzystać. Brakuje kogoś, kto poukłada wszystkie części i zmotywuje. Za Berga Legia była niewyraźna. Czerczesow ma sprawić, że o grze Legii będzie się mówiło, a wręcz tonęło w zachwytach. Realne?



Komentarze
Pokaż komentarze (10)