Oświadczenie 3-majowe młodego czlowieka

Nie do końca zatraciliśmy tożsamość.

Do takiego oświadczenia skłonił mnie dzisiejszy dzień- 3 Maj. Rewiduję mój pogląd bo nieraz juz wcześniej zdarzało mi się narzekać na postawę moich rówieśników(o tym w innych moich notkach). Niczego póki co nie cofam, chociaż mam nadzieję, że kiedyś to zrobię. Jedynie rewiduję, przy okazji dając dowód nadziei.

Parafia moja, pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski, obchodzi tego dnia większe niż zwykle wydarzenie. Jednym słowem mamy odpust.

Dzisiejsza uroczystość, śmiem twierdzić, przyćmiła te świateczne- Wielkanocne i Bożonarodzeniowe. W kościele znalazło się kilkaset osób, Bogurodzica śpiewana przez chór zapierała dech, naprawdę dobre kazanie skupiło uwagę praktycznie wszystkich.

Ktoś sobie pomyśli, dlaczego się tu tak uzewnętrzniam. Otóż na zakończenie, przy słowach śpiewanych głośno przez cały kościół: Ojczyznę wolną pobłogosław Panie, poczułem pewien ścisk.

Patriotyzm zawsze starałem się pielęgnować, pomagali mi w tym rodzice, szkoła. I mieszkał sobie we mnie ten patriotyzm, drzemiąc i co jakiś czas, przy ważniejszych okazjach otwierając oczy. Dzisiejszego dnia nie tylko otworzył oczy, ale dumnie podniósł głowę i śpiewał głośno i z radością o ojczyźnie.

Nagły przypływ tego uczucia skutkował kilkoma myślami.

1. Jest jaki jest ale kocham ten kraj.

2. Nie ostatnie takie miejsce w Polsce, gdzie w taki sposób celebrowano dzisiejszy dzień. Są miejsca i ludzie, gdzie ojczyzna budzi uczucia dumy i radości. I one są przyczółkami od których należy rozpocząć wpajanie wartości młodym ludziom.

3. Kościół, odbiegając od jego podstawowej roli ma pełne prawo do istnienia i działalności. Właśnie chociażby dlatego, że jest miejscem (jednym z ostatnich), gdzie postawy patriotyzmu i pozytywne wartości nadal są przekazywane. Ze względu na jego rolę, na jego pomoc nie powinno się z nim walczyć ani go niszczyć. Jego działalność bowiem obejmuje wszystkich bez wyjątków. I każdy w pewnym sensie czerpie z niej korzyści.

4. Jeśli takie miejsca jak Kościół nie znikną, nasza Polska nie zatraci tożsamości. A to pozwoli nam zrobić to miejsce, miejscem lepszym niż jest.

5. Wielu może się to nie podobać, ale bez Kościoła nie byłoby ani patriotyzmu, ani naszego kraju w ogóle.

I można zarzucić wiele zła, ale bez niego nie widać byłoby dobra. Dobra, które w przytłaczającej większości, w porównaniu ze złem wypływa z działalności Kościoła.