Kampania wyborcza w toku. Już jest po wyborach, już wiemy - kto trafił do Parlamentu i zastanawiamy się - kto personalnie utworzy rząd. Ale też zastanawiamy się - co będzie dalej. Musimy podjąć decyzje dotyczące polskiej gospodarki a jednym w wątków jest temat składek na ubezpieczenie społeczne - ZUS.
I tutaj zaczyna się problem. Polskie społeczeństwo starzeje się. System kształcenia w zasadzie pochłania cały okres dorastania i dojrzewania do założenia rodziny. Egzamin maturalny to wiek około 22 lat... Nasz system nie daje wykształcenia zawodowego. Owszem, są szkoły o profilu zawodowym w randze zasadniczej szkoły (3 lata po szkole podstawowej) oraz w randze szkoły średniej (5 lat po szkole podstawowej). Jednak największa grupa młodzieży uczy się w szkołach ogólnokształcących - które jednak nastawione są na podjęcie po maturze studiów wyższych - czyli kolejne 5-6 lat edukacji.
Młodzież po studiach, z tytułem magisterskim to już dojrzali ludzie blisko 30 roku życia...
Jeżeli spojrzymy na biologiczny rozwój człowieka - to okres największej aktywności - który sprzyja założeniu rodziny i wychowywaniu dzieci - przypada na szkołę. I znowu wracamy do poważnego problemu - czyli do aktywności zawodowej.
Uczeń 3-letniej szkoły zawodowej po szkole podstawowej to osiemnastolatek, nad którym trzeba roztoczyć opiekę - by stał się pełnowartościowym pracownikiem. Mechanikiem samochodowym, kierowcą, elektrykiem, tokarzem czy stolarzem. I to jest wszystko - co młody człowiek może otrzymać.
A oferta zawodowa jest prosta - albo rodzinna firma, gdzie ten człowiek dostanie pracę zgodną z jego umiejętnościami, ale jaki z niego będzie pracownik za 5-8 lat ? Rozwój zawodowy i awans materialny są tutaj raczej wątpliwe.
Jeżeli spojrzymy na absolwenta szkoły średniej - to jest to już człowiek po maturze, ale nadal bez przygotowania zawodowego. I jak teakiem pracownikowi dać odpowiednio wyższe wynagrodzenie - skoro w porównaniu do jego rówieśnika po szkole zawodowej i dwu-trzyletnim stażu w firmie - ten jeszcze nic nie umie. Nad nim także trzeba roztoczyć opiekę, zanim będzie mógł samodzielnie wykonywać pracę. A jaką ? Mechanika, pomocnika murarza czy elektryka. Może jako kierowca sobie lepiej poradzi - ale jego ambicje będą sięgać do pracy biurowej a nie do kucia bruzdy w ścianie czy czyszczenia maszyny po pracy...
I ostatnia grupa pracowników - czyli absolwentów szkół wyższych. Tu jest imponująca oferta kierunków wykształcenia, ale jego oczekiwania będą sięgać co najmniej stanowiska kierownika działu a nie pracownika wykonującego konkretną pracę.
I znowu musimy spojrzeć na interes firmy. Przedsiębiorstwo musi być zarządzane prawidłowo. Dyrektor od reprezentacji firmy, kierownicy działów do zarządzania produkcją, kontrola jakościowa oraz administracja. Na kilkudziesięcioosobowy zakład wystarczy 5 do 9 osób w administracji. A reszta to muszą być pracownicy od wykonania pracy wymiernej, a nie od przekładania papierów.
Kolejne spostrzeżenie to organizacja przedsiębiorstwa. Załoga to robotnicy oraz ich bezpośredni przełożeni - brygadziści. Nadzór to dwóch, trzech kierowników, może dwie trzy osoby w księgowości... Ale konserwator - to pracownik zewnętrzny, podobnie jak i kilka osób sprzątających w firmie. Też firma zewnętrzna a "ochrona" - czyli grupa portierów to również firma zewnętrzna.
Jak widać - potrzebny jest jeszcze produkt. I to jest problemem współczesnej gospodarki. Odeszliśmy od definicji pracy społecznie potrzebnej.
Pierwotnie społeczność dzieliła się na grupki wytwarzające dla społeczności potrzebne produkty. Dla porządku - jako "produkt" rozumiemy przedmiot, który można sprzedać a za uzyskane pieniądze kupić inne potrzebne przedmioty. Zapominamy, że produktem społecznie potrzebnym są także usługi, także te niematerialne.
Na przykład sekretarka. Niby nie robi nic i umawia interesantów z szefem na spotkania, czasem parzy kawę i podaje ciasteczka... Pomijam, czy tylko to, bo raczej ująłem to żartobliwie. Ale jej obecność w firmie jest niezbędna, podobnie, jak obecność pracowników produkcyjnych. Za swój czas poświęcony firmie także otrzymuje wynagrodzenie i musi być objęta - podobnie jak pozostali pracownicy - ubezpieczeniem społecznym.
I o ile pierwotnie lokalna społeczność wyprodukowywała wszystko, co jest tej społeczności potrzebne, część produktów odsprzedawano w zamian za produkty potrzebne, ale niemożliwe do uzyskania w ramach pracy w tej lokalnej społeczności.
I to jest właśnie problemem współczesnej gospodarki. Dzisiaj standardem jest wyprowadzenie podstawowej produkcji poza granice państwa. Tym samym obywatele tego państwa nie posiadają możliwości uzyskania wynagrodzenia na funkcjonowanie w lokalnej społeczności. Wszystko muszą kupić, ale sami nie uczestniczą w tej produkcji, więc nie mają wypracowanego wkładu w jego produkcję. Jest to negatywny drenaż potencjału państwa bo cały dochód jest wyprowadzany niepostrzeżenie poza granice państwa...
Zapraszam do wysłuchania rozmowy, która miała miejsce. Tutaj gość programu zastanawia się -skąd zdobyć środki na świadczenia emerytalne... No cóż, jeżeli społeczność nie uczestniczy w wytworzeniu dóbr konsumpcyjnych - to koszt utrzymania tej społeczności w stanie bezproduktywnym aż prosi się o eutanazję...
https://www.youtube.com/watch?v=QCfwPv78IH8&t=891s



Komentarze
Pokaż komentarze (1)