Przypadek

 Swego czasu było mi dane, zupełnie przypadkowo sprawdzić jak działa poradnia przeciwdziałania przemocy przy Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej. W poradni tej zatrudniony był prawnik, który zajmował się także innymi sprawami, zleconymi przez GOPS.

Pewnego razu przyszła do pana prawnika osoba ze sprawą alimentacyjną i zanim otworzyła usta, pan prawnik wyrzycił z siebie kilkanaście pytań, typu: kto bił, w jakich okolicznościach, czy jest problem alkoholowy itp. Kiedy usłyszał, że chodzi o alimenty, kontunuował pytania w kontekście alimentów ale cały czas drążące temat przemocy. W końcu się zreflektował, ale co można wywnioskować?

Że pracownicy tego typu poradni są nastawieni w dużej mierze na udzielanie porad a nie na słuchanie. Kierują się pewnymi schematami, testami standaryzowanymi i nie traktują człowieka jak osoby, która jest wyjątkowa ale jak pionka takiego samego jak inne. Być może problem tkwi w ich edukacji? Motywacji? Filozofii uśredniania?