Lęk przed entropią

Michał Kamiński zapowiedział, że zrezygnuje z przewodniczenia frakcji w Europarlamencie. Smutne, kolejna funkcja, kolejne miejsce opustoszeje po tragedii smoleńskiej. Bo gdyby prezydent Kaczyński przeżył... Gdyby.

Mieliśmy poczucie panowania nad sytuacją, a to były dopiero początki, próby, ciężka pewnie walka o kontrolę nad rzeczywistością. Jak złudne to poczucie było, przekonujemy się w skróconym czasie kilku miesięcy jakby nie było dwudziestu lat wolności, niepodległości. Nie dziwi, że o takim odczuciu wielu praqgnęloby zapomnieć aby dalej wierzyć, że stanowimy o sobie, głosujemy i wybieramy w demokratycznych wyborach, inne kraje mają rację i pragną naszego dobra, a jesli ktoś jest nielubiany, to słusznie.

Dziecinne społeczeństwo nagle budzone ze snu o dobrobycie i wszechuczciwości polityki międzynarodowej, o sportowej rywalizacji pomiędzy narodami odmawia wstania z łóżeczka. Podąży nawet w ogień za jedynymi, którzy uspokajają, że jest dobrze, wszystko pod kontrolą i nawet jeśli nastąpi bankructwo Państwa, skądś znajdą środki na emerytury. Tak, jak wierzyło w uczciwość przyjaciół zza wschodniej granicy - wyzwolicieli od okupacji hitlerowskiej.

Co jest dla mnie ważne? Czy to, aby tłumaczyć, skoro sama już rozumiem w celu zapobieżenia osuwania się mojego kraju w dół, ku przepaści? A może raczej zawiadomienie, kogo się da, że złe czasy idą aby gromadził zapasy i nie dał się zaskoczyć? Ale może być i tak, że ważniejszy dla mnie okaże się przez cały czas zupełnie inny aspekt funkcjonowania: zachwyt, fascynacja pulsowaniem życia, istnieniem w postaciach, w jakich decyduje się objawiać, wierność pragnieniom.

Dramat nie oznacza smutku, smutek worów pokutnych, radość nie musi kłócić się z niepokojem, a zachwyt z ciężką pracą. Potrzeba wiele uwagi, aby żadnego z wymienionych nie zaniedbać, ale nawet, jeśli to się zdarzy, tylko wtedy udaje się cokolwiek, kiedy działań nie opuści szczęście.