Święto Kobiet 8. marca od 1910 roku jest faktem, który nie da się ignorować, bo przecież dotyczy połowy ludzkości, i to tej piękniejszej połowy. To dzień, w którym trzeba głośniej niż zwykle mówić o konieczności zaniechania idei szowinizmu płci.
Niestety zarówno kobiety jak i mężczyźni nie unikają sporów o tym kto ważniejszy. A przecież jest to jałowy spór, gdyż nie ma w przyrodzie (fauna i flora) rozgraniczenia na ważnych i mniej ważnych. Przyroda jest zrównoważona, a każda ingerencja w tę równowagę jest szkodliwa. Równoważność płci, to warunek egzystencjalnej harmonii.
Czas więc zaniechać tych sporów i zerwać ze sztucznością konfliktowania płciowości.
Celowo nie poruszam politycznych akcentów ruchów feministycznych i przeciwstawiającej się im demagogii polityki patriarchalnej.
Warunkiem równoważności płci jest uznawanie naszych ludzkich (kobiet i mężczyzn) zalet i wad oraz nie ustawanie w zabiegach o minimalizowanie wad na korzyść zalet.
Bardzo trafnie (choć humorystycznie) ujmują to słowa znanej piosenki śpiewanej przez Nataszę Zylską i Janusza Gniatkowskiego:
„…Kobieto, kobieto choć tyle masz wad
Bez Ciebie cóż wart, cóż wart byłby świat?...”
i
„…Mężczyzno, mężczyzno, choć tyle masz wad
Bez Ciebie cóż wart, cóż wart byłby świat…”
Niech to będzie pointa dla obu płci przy Święcie Naszych Pań!
WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO!


Komentarze
Pokaż komentarze