Kampania wyborcza w toku. W sobotę miały miejsce dwie ważne konwencje przedwyborcze PO i SLD. Nikt rozsądny nie spodziewał się usłyszeć na nich rewelacji programowych, bo jeżeli partie chcą wygrać wybory muszą kluczyć między rzeczowością realiów społeczno – gospodarczych a ułudą obietnic. Zwyciężyła ułuda obietnic zgodna z oczekiwaniami większości wyborców, o spełnieniu marzeń, iż po wyborach nowa władza marzenia te spełni.
Gazety pełne są szczegółów o obietnicach i krytycznych o nich uwagach. Tak więc żaden blogowicz nie przebije tych mniej lub bardziej rzeczowych tekstów, dlatego nie warto silić się na takie analizy.
Warto zaś uzmysłowić sobie to, że mimo wszystko pewnym pozytywem kampanii wyborczej jest, że możemy ocenić stopień kondensacji partyjnych populizmów głoszonych w imię sukcesu wyborczego.
Z tej pozycji zauważyliśmy, że PO „zapomniała” o podatku liniowym, najbardziej sprawiedliwym i skutecznym, ale nie lubianym przez znaczną część elektoratu wyborczego skażonego socjalistycznym dogmatem, że lepiej sytuowani obywatele powinni płacić dużo wyższy podatek od innych i tym samym łożyć na gorzej sytuowanych.
Na konwencji SLD Kwaśniewski, Miller, Napieralski i Olejniczak podpisali „Manifest europejski”, w którym deklarują, że „socjalne Polska, socjalna Europa, to jutro bez obaw”.
W świetle aktualnego bankructwa polityki socjalnej państw Zachodu, tego typu deklaracje, to nie tylko obraza inteligencji wyborców, ale wręcz kpina z ich wyborczego rozsądku.
W tej sytuacji aktualne jest pytanie: czy demokratyczna większość wyborców poznała się na tej kpinie i da się na to nabrać 9 października?
Wierzę, że nie!
PS. Nie wspominam o programie PIS, bo stopień natężenie tam populizmu kwalifikuje ten program do pominięcia.



Komentarze
Pokaż komentarze (15)