W ponad dwudziestoletniej już polskiej transformacji ustrojowej wszystkie dotychczasowe rządy nie znalazły sposobu na definitywne zerwanie z nawykami socjalizmu. Widać mentalność tego ustroju tkwi w nas głębiej niż się początkowo wydawało.
Cały czas politycy mizdrzą się do świata pracy – ze szkodą dla pracodawców – kokieterią zapewnień, że władza nie jest od tego by sprawiać ludziom przykrość stawianiem wyższych wymagań. Pokusie takiej nie wystrzegł się także rząd Tuska – najlepszy jak do tej pory rząd dwudziestolecia. To, że jest on lepszy od poprzednich nie znaczy, że jest w pełni wolny od skażeń socjalizmu.
Druga kadencja tego rządu miała go ośmielić do przyspieszenia reform finansów państwa. Mijają trzy miesiące, a rząd kluczy i plącze się w kwestiach personalnych – mocno kontrowersyjnych – nacechowanych rywalizacją wpływów partyjnych przyjętych jako fundament wpływu na rządzenie. Rozgrywki te pochłaniają energię i czas tak bardzo potrzebny przecież dla wdrażania zapóźnionych reform.
Nie miejsce tu do powtarzania zarzutów o braku spójności w postępowaniu rządu w takich choćby dziedzinach jak finansowanie ochrony zdrowia, czy konstruowania projektów podatkowych (np. podatek od kopalin obniża wartość przemysłu miedziowego) niebezpiecznie zrażających do Polski inwestorów.
Rozrzutność wydatków z Państwowego Funduszu rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych to także spadek socjalizmu. Na przykład wyposażenie osoby z dysfunkcją ruchową w samobieżny wózek inwalidzki (kilkanaście tys. zł.) nie kontroluje się, czy sprzęt jest wykorzystywany. Znam przypadek, gdzie taki wózek nie był i nie jest używany przez chorą, bo choroba złożyła ją w łóżku, a w tym samym miasteczku inny chory, aktywny życiowo, nie może doczekać się przydziału podobnego wózka z braku środków Funduszu.
Bulwersują przywileje ludzi władzy. Tak to komentuje Agata Nowakowska (GW z 7-8 stycznia):
(Nasi politycy też są niereformowalni. Tylko oni potrafią tak wkurzyć ludzi – nowa minister sportu Joanna Mucha przydziela posłom i ministrom na mecze Euro 2012 2 tys. wejściówek. Reszcie kibicom pozostaje liczyć na łut szczęścia w loterii).
Czyż może być bardziej wyrazisty rys socjalizmu na mentalności władzy?
Myślę, że za mało przypominamy wybranej przez nas niedawno władzy, obdarowanej powtórnie mandatem zaufania, że mandat ten nie daje jej podstaw do ślimaczego tempa wychodzenia z nawyków socjalizmu.
Namawiam do ciągłego wytykania naszym wybrańcom tego grzechu zaniechania. To dla dobra nas wszystkich, a więc i rządzących.



Komentarze
Pokaż komentarze (2)