Dokonujące się zmiany na świecie niezmiennie zaskakują, a często nawet wprawiają nas w osłupienie.
Zadziwia gigantyczny sukces gospodarczy Chin, które pogodziły dyktaturę partii komunistycznej z gospodarką rynkową. Obecnie Chiny są drugą po USA najdynamiczniej rozwijającą się gospodarką na świecie.
Wikipedia podaje, że w Chinach jest socjalizm „o chińskich właściwościach”, w praktyce jest to jednak kapitalizm, bez charakterystycznych np. dla UE rozległych zabezpieczeń socjalnych, cechujący się lekkim zabarwieniem nomenklaturowym i dużym woluminem inwestycji zagranicznych oraz eksportu.
Oto fakty do niedawna wręcz niewyobrażalne: kapitalizm w komunizmie? A to jest rzeczywistość!
Media donoszą, że dyktator komunistycznej Kuby Raúl Castro ostrzega świat przed amerykańskimi korporacjami, których ekspansjonistyczny charakter gospodarczy jest gorszy od politycznego.
Zbiega się to ze światowymi doniesieniami o autorstwie AKTA (tak bardzo kontrowersyjnej), że umowa ta jest narzucana światu przez korporacje USA, główny światowy eksporter pop kultury, na której owe korporacje i USA zarabiają miliardy dolarów.
Oni to właśnie twierdzą, że drugie tyle tracą na dystrybucji owych dóbr w drugim – niekontrolowanym przez USA – obiegu, głównie w Internecie.
To nic nowego, już w 1982 roku o zagrożeniu interesów Hollywood ze strony powszechności (wtedy) magnetowidów – tak mówił jego przedstawiciel w kongresie USA : „to jakby do domu samotnej kobiety wpuścić dusiciela z Bostonu”.
Gazeta Wyborcza, z której pochodzi powyższy cytat pointuje ten fakt następująco: „Branża filmowa i nagraniowa przetrwała najazd gramofonów, magnetofonów, magnetowidów. Teraz zmaga się z Internetem. Choć pliki muzyczne i filmowe są w nim masowo kopiowane, to wpływy kin i branży nagraniowej… rosną.”
Może więc w świetle powyższego okrzyk protestujących przeciw Acta „CENZORZY I CHCIWCY” jest trafny?
Być może także komunista Raúl Castro uruchomi światełko ostrzegawcze w głowach wolnorynkowych Europejczyków (zachodnich) tak rozpaczliwie zmagających się z kryzysem finansów publicznych do których otwarcie i widocznie przyczyniły się światowe korporacje?
Prof. Witold Orłowski a książce „Świat do przeróbki” także zauważa niebezpieczeństwo oddawania przez państwa prymatu nad finansami korporacjom. Pokazuje ten „fenomen” na przykładzie Łotwy, której łączny PKB wynosi 24 miliardów dolarów, a zaangażowanie w tym kraju kapitałów szwedzkiego banku SEB sięga 300 miliardów dolarów.
Dyrektorzy takich banków zarabiają wielokrotność apanaży premierów i prezydentów państw.
To korporacje mają większą siłę przebicia niż rządy niektórych państw i to one dysponują sztabami najlepszych specjalistów, bo oferują im płace jakich rządy oferować nie mogą.
Skoro zauważa to taki marginalny obserwator jak ja, to trudno przyjąć, że nie widzą tego rządy państw wijące się w decyzyjnych konwulsjach (Francja, Niemcy) na temat wyjścia z matni europejskiego kryzysu, którego niemałym winowajcą są owe giganty korporacyjne..
Myślę, że największym sprzymierzeńcem kryzysu jest europejska, nieuzasadniona pewność swoich racji i siebie, które być może wymagają rewizji?
Mam wrażenie, że warto to rozważyć, nim zrobią to za nas Chiny!


Komentarze
Pokaż komentarze (9)