To co wyprawiają środowiska zwane elitami narodu jest śmieszne i smutne zarazem.
Śmieszą absurdalnością argumentów prezentowanych w obronie wyznawanych tez.
Smucą, bo tę zabawną absurdalność wykładają z nadętą powagą utożsamianą z tytułami naukowymi lub piastowanymi stanowiskami urzędowymi.
Owo śmieszno – smutne zjawisko ma kilka etapów, od elit parlamentarnych twórców prawa począwszy , po egzekutorów i strażników tych praw – w tym wielu publicystów.
Bawi również dywagowanie zamiast rzeczowości. Takich dywagacji pełno obecnie na temat praw autorskich, czyli inaczej własności intelektualnej omawianej głównie w kontekście ACTA. Wczoraj (30 stycznia) można było z rozbawieniem tego wysłuchiwać w programie Tomasza Lisa gdzie pytano, czy filmik o figlach kotka skopiowany z You Tube, to kradzież własności intelektualnej? Od siebie dodam, czy kopiowanie i rozpowszechnianie filmików z kazaniami kontrowersyjnego księdza Natanka, to także piractwo internetowe?
Do grona tych absurdalności dołączył Naczelny Sąd Administracyjny wyrokując, że ekspertyzy na podstawie których rządzący podejmują decyzję są chronione prawem autorskim!
Nareszcie zrozumiałą jest dyskrecja prezydenta RP, który uparcie uchylał się o wskazanie autorów ekspertyzy w oparciu o którą prezydent podpisał ustawę o OFE? Szanował własność intelektualną autorów ekspertyzy. Śmiać się czy płakać?
Dla pełnego rozbawienia warto zacytować Ewę Siedlecką (GW z 31 stycznia), która dziwi się zagadkową nadgorliwością Europejczyków (UE) we wprowadzaniu w życie amerykańskiego tworu pt. ACTA, choć sami Amerykanie go nie wprowadzili, bo z ratyfikacją zwleka ich własny senat. Tylko się śmiać!
Jak w kontekście powyższego oceniać poziom intelektualny elit narodu (no i elit Europy)?
Myślę że można się z tego tylko śmiać. Co prawda śmiech to zdrowie, ale nie jestem pewny, czy ten rodzaj śmiechu wyjdzie nam na pewno na zdrowie?



Komentarze
Pokaż komentarze (16)