Powiedzenie tytułowe poucza od wieków, że słabości ludzkie ulegają ograniczeniu w podobnych proporcjach do redukowania okazji na ich spełnienie.
Z tego powodu najskuteczniejszą metodą walki z korupcją w państwie jest jak najdalej idące minimalizowanie wszelkiego rodzaju urzędowych pozwoleń, zezwoleń, itp., oraz reglamentowania i koncesjonowania działalności gospodarczej.
Wiadomo również, że źródłem przekupności są trudnodostępne usługi (np. medyczne) przyczyną korupcyjnej demoralizacji dużej rzeszy lekarzy – w tym ordynatorów w szpitalach.
W polskiej branży medycznej dużą pokusą (okazją) do nadużyć dla nieuczciwych funkcjonariuszy tej służby jest instytucja refundacji leków, źródło wielu afer korupcyjnych tandemu lekarze – koncerny farmaceutyczne.
Dzisiejsza GW (9.02) tak komunikuje o tym zjawisku:
„…NFZ kilkakrotnie zwiększył liczbę kontroli wypisywanych recept. […] Pewien rekordzista, ortopeda, dostał decyzję NFZ kwestionującą refundację w wysokości 800 tys. zł. I następnego dnia wpłacił całą kwotę. Nie dowoływał się…(!)”
Wymowność tego faktu nie wymaga komentarza!
Jak widać istnienie okazji do nadużyć jest prawdziwym problemem źródła korupcji w państwie i tym powinna się zając władza, od ministra począwszy, a na Sejmie kończąc. Na razie trwają zabiegi personalne o czym świadczy zapowiedź dymisji dwóch wiceministrów zdrowia.
A może czas zmienić procedury kwalifikacyjne uprawnień na leki refundowane w taki sposób, że to nie lek jest źródłem uprawnienia, lecz choroba. Na przykład lekarz wypisywałby lek (taki jaki uważa za wskazany), a chory ze zdiagnozowaną chorobą nabywa ten lek (jako uprawniony do wymaganej terapii) po cenie ulgowej wg taryfy refundacyjnej?
Szkoda, że w myśleniu o zwalczaniu korupcji dominują pomysły mnożenia przepisów, a nie ich ograniczanie. Na przykład kandydat na taksówkarza (zajęcie licencjonowane i reglamentowane) nie musiałby pozyskiwać przychylność urzędnika na wydania zgody. Także kandydat na aplikację notarialną, adwokacką, itd. nie musiałby zabiegać o przychylność władz samorządowych tych korporacji, gdzie jak wiadomo panują obyczaje przywilejów rodzinnych i towarzyskich.
W poruszonym temacie pomijam problem przerostu kadr urzędniczych, utworzonych równolegle z rozszerzaniem przepisów o reglamentacji i koncesjonowania działalności, a także niezliczone ilości różnorakich preferencji w różnych zawodach i specjalnościach.
Czas zacząć eliminować przyczyny słabości państwa, a nie tylko jego skutki!
Przecież okazja czyni złodzieja!



Komentarze
Pokaż komentarze (3)