Nie cichnie oburzenie piewców sprawiedliwości społecznej wywołane zasłużenie wysokimi wynagrodzeniami budowniczych Stadionu Narodowego.
Emocjonowanie się wysokimi kwotami tych premii i podniecanie negatywnych nastrojów opinii publicznej na tym tle, to błazenada zawistników o cudze talenty procentujące wysokimi zarobkami.
Milionowe zarobki sportowców już nas specjalnie nie bulwersują, zaś podobne zarobki innych, wybitnych specjalistów, już tak.
Kwestionujący wysokie zarobki budowniczych stadionu (wybitnie skomplikowanej budowli wymagającej najwyższych umiejętności fachowych) wprowadzają w błąd opinię publiczną zatajaniem procedury kontraktów na takie wybitne dzieła, wymagające wybitnych fachowców. Okazało się, że w Polsce nie ma ich za dużo, a ci co są słusznie wysoko się cenią.
Żeby ich pozyskać – dla tak odpowiedzialnego przedsięwzięcia – zleceniodawca był zmuszony zaakceptować warunki płacowe zleceniobiorców.
Warunki te określają kontrakty, co jest normalne i zgodne z prawem. Zaś łamanie tych kontraktów jest nieuczciwością, szczególnie wstydliwą kiedy umów nie dotrzymują instytucje państwowe. Zrobiła to minister sportu p. Mucha, mimo wcześniejszej deklaracji, że umów trzeba dotrzymywać. Moralizatorzy społeczni jakoś tego zachowania ministra rządu nie potępiają.
Wysokie kwoty wynagrodzeń budowniczych stadionu nie powinny więc bulwersować, bo to normalne kontrakty na wybitne dzieła. Mądrze i fachowo podsumowuje ten fakt red. Bartosz Sendrowicz w dzisiejszej GW w artykule pt. „Milionowe premie za Euro”:
„Ale i tak te kwoty na ekspertach wrażenia nie robią. – Do realizacji tak trudnych przedsięwzięć nie udałoby się znaleźć nikogo tańszego. kwoty których mówimy, na tle sfery prywatnej wcale nie są szokujące – mówi Aleksander Łaszek, ekonomista z Forum Obywatelskiego Rozwoju, i dodaje, że dużo więcej dostają też prezesi niektórych spółek skarbu państwa”.
Tak więc szanowni zawistnicy, dajcie już spokój wybitnym fachowcom i nie wypominajcie im wysokich zarobków. Starajcie się podnosić własne kwalifikacje na wyżyny zasługujące na miano wybitnych, wtedy i wy będziecie dużo zarabiać.
Znając zarobki niektórych publicystów i tzw. celebrytów śmiało można stwierdzić, że ich wydawcy bardzo ich przeceniają. Może dlatego, że lepszych nie ma?
Tak wygląda w Polsce wprowadzanie w błąd opinii publicznej przez miernych publicystów o niewspółmiernie wysokich zarobkach do ich miernych kwalifikacji.



Komentarze
Pokaż komentarze (17)