Słownik języka polskiego zaściankiem nazywa:
„środowisko, społeczność zacofana pod jakimś względem (głównie umysłowym); także: głęboka prowincja”. (http://slowniki.gazeta.pl/pl/za%C5%9Bcianek) :
Określenie to pasuje jak ulał do wczorajszego Kongresu SLD, na którym zacofanie politycznego myślenia obnażyło się powrotem tej partii w stare, polityczne koleiny reprezentowane przez Leszka Millera (wybranego na szefa 92% większością /!/) i Włodzimierza Czarzastego (głównego aktora afery Rywina, powołanego ostatnio na szefa mazowieckiego Sojuszu). Dowodzi to jasno, że szeregi partyjne SLD są zasilone głównie przez członków tęskniących za socjalizmem, który gwarantował masom pracowniczym stabilność egzystencji (kiepską ale stabilną) kosztem rujnowania państwa.
Zaściankowość takich postaw objawia się przede wszystkim bezrefleksyjnym wyborem na szefa partii Leszka Millera – bezideowego pragmatyka – omotującego bezczelnym populizmem bezmyślne masy partyjne, bo zupełnie nie analizujące jego rozchwianych zachowań.
Znakomicie określił, to Aleksander Kwaśniewski (GW z 30 kwietnia) porównaniem z Januszem Palikotem:
„Obaj wywodzą się z ubogich, trudnych rodzin, swoje kariery wyszarpali sami. Zawodnicy twardzi, nawet brutalni. Nieszczególnie ideowi. Jeden robił katolicki tygodnik „Ozon”, a dziś chce zdejmować krzyż w Sejmie. Drugi był za podatkiem liniowym, dziś proponuje 50% stawkę dla najbogatszych …”.
Oto obraz sprytnych manipulatorów, ustawionych w roli przywódców polskiego zaścianka politycznego, bo tylko w takim zaścianku mogą mamić zagubionych w demokracji ludzi.
W zaścianku tym tkwi jeszcze jedno środowisko społeczne zawładnięte przez PIS i Radio Maryja. To taki sam elektorat (choć nie ten sam) jak ten popierający SLD, bo wspólnie wyznający poczucie porzucenia przez państwo, które po 1989 r. zażądało od nich przejęcia odpowiedzialności za własny los, od czego uwalniał ich nieodżałowany socjalizm. Ten przaśny ustrój choć trzymał ludzi w klatce totalitaryzmu, dawał jednak do tej klatki (niczym hodowca papużek) pokarm na przeżycie. Ten elektorat chce nadal dostawać taki pokarm, choć klatka jest już dawno otwarta i każdy może żywić się samodzielnie poza nią.
Naiwność zaścianka polega także na tym, że ludzie tam tkwiący ślepo wierzą w bezinteresowną rękę z pokarmem podawanym przez sprytnych polityków, kłamiących w żywe oczy obietnicą stworzenia dobrobytu drogą uszczuplania dochodów bogatszym na rzecz biedniejszych.
Zaścianek nie jest zdolny do analizy, dlaczego politycy obiecujący dzisiaj dobrobyt nie zapewnili go wczoraj, kiedy dzierżyli władzę.
Gdyby zaścianek umiał to analizować nie byłby zaściankiem, a polityczni populiści nie brylowali by na salonach politycznych, tylko międlili swoje pomysły na marginesie życia politycznego.
Zaścianek trzeba więc zainfekować zdroworozsądkową trzeźwością sądów. Innej drogi nie ma!



Komentarze
Pokaż komentarze (5)