Stanowcze przeciwstawienie się premiera Tuska w sprawie akcji bojkotu dotyczącego ukraińskiej części Euro 2012 przez polityków Unii Europejskiej, wydaje się bezrefleksyjne. Nie chcę być nieuprzejmy wobec pana Premiera, ale na przykładzie Julii Tymoszenko warto mu przypomnieć, że przy zmianie władzy, każdy odchodzący premier łatwo może podzielić los b. premier Ukrainy i być postawiony przed sądem za cokolwiek.
Obyczaje polityczne zeszły już do poziomu porachunków kast i gangów gdzie zwycięscy nie oszczędzają zwyciężonym upokorzeń i zemsty. Julia Tymoszenko jest klasyczną ofiarą takich porachunków ze strony wcześniej upokorzonego przed całym światem fałszerza wyborów prezydenckich na Ukrainie w 2004r. udowodnionych mu przez Ukraiński Sąd Najwyższy. Przed tym sądem, na fali rewolucji pomarańczowej, postawili Janukowycza właśnie liderzy Pomarańczowych Wiktor Juszczenko z Julią Tymoszenko.
Kiedy Janukowych wygrał wybory prezydenckie w 2007 r. zemścił się na Tymoszenko i spowodował skazanie jej na 7 lat więzienia pod absurdalnym zarzutem niekorzystnych transakcji gazowych z Rosją.
Chcę przypomnieć panu premierowi Tuskowi, że obecna opozycja z PIS-u stawia mu różne zarzuty, które po wygranych prze PIS wyborach mogą być łatwo zamienione w oskarżenia i być może nawet skazanie.
Czy gdyby tak się stało, wtedy też pan premier byłby taki kategoryczny w nie mieszaniu sportu z polityką (Polska stara się o organizację Olimpiady) w imię nie marnowania wysiłku finansowego i inwestycyjnego?
Nie jestem politykiem i nie wiem jak powinny się zachować władze polskie wobec akcji protestacyjnej przeciwko Ukrainie przy użyciu miecza Euro. Odbieram jednak te wszystkie polskie głosy sprzeciwu wobec akcji bojkotu jako obłudne, bo mataczące pojęciami obrony praw człowieka w zależności od koniunktury politycznej im wygodnej, a nie ze szczerej intencji stanowczej obrony tych praw.
Ukraina powinna zostać uświadomiona, że frazesy o krzywdzie społeczeństwa ewentualnym sutkiem bojkotu u nich Euro 2012 i frazeologią, że za świństwa Janukowycza trzeba karać jego samego, świat nie kupi, bo świat wie, że naród ukraiński zdecydowaną większością głosów wybrał Janukowycza prezydentem Ukrainy, czyli oni są po jego stronie, więc niech solidarnie z nim odczują ten bojkot.
Z przykrością kontestuję, że Polska zaczyna kalkulować opłacalność przyzwoitych zachowań w obronie celów wyższych (praw człowieka) postępowaniem niemoralnym, ale jakoś tam dla nas korzystnym.
Przykładów coraz więcej: Tybet, Chiny a ostatnio Ukraina. Mnie osobiście nie napawa to dumą, choć mam świadomość nocno skomplikowanych stosunków międzynarodowych na tle daleko idącej demoralizacji społeczeństw spowodowanej – w głównej mierze – koniunkturalizmem politycznym rządzących elit politycznych.
Jak widać w interesie polityków jest dostarczanie ludowi igrzysk, które mają politykom przysposobić popularności, nawet za cenę tolerowania drastycznego łamania praw człowieka.
Żadnemu kacykowi typu Łukaszenka i Janukowycz nie można darować niedemokratycznych praktyk deptania praw ludzkich, szczególnie w Europie.
Dlatego popieram akcję komisarzy europejskich i wielu przywódców Europy Zachodniej, tej samej Europy, która wspomagała nasze wychodzenie z totalitaryzmu.
Janukowycz na pewno bardzo boleśnie odczuł by fakt, kiedy na meczach Euro będzie siedział sam, bez towarzyszenia głów państw Europy demokratycznej. Niech wie, co o nim myślą ludzie wolni, szanujący wolność innych.
Wolność Tymoszenko jest więcej warta niż wszystkie mecze piłki nożnej razem wzięte.
A Ukraincy? Niech zobaczą kogo wybrali na prezydenta. Może to właśnie będzie dla nich ważnym bodźcem dla politycznego uświadomienia.
Może warto zaryzykować?



Komentarze
Pokaż komentarze (2)