folt37 folt37
437
BLOG

CZASY POWOLNEGO ZANIKANIA NORMALNOŚCI.

folt37 folt37 Polityka Obserwuj notkę 5

 

Z okazji Dzień Ojca, ukazało się sporo publikacji o roli ojcostwa we współczesnym świecie. Temat ważny choćby z  powodu feministycznej batalii  zrównania roli macierzyństwa z nowomodnym tacierzyństwem  (termin dziwoląg).

Powolne zagubienie ideowe ludzkości jest faktem. Wszyscy to wiedzą, ale nie wszyscy o tym mówią mając nadzieję, że są poza tym wstydliwym zjawiskiem. Wyrazistym przykładem ludzkiego zagubienia jest rewolucja kulturalna zabiegająca o zatarcie zróżnicowania płciowego ludzi.

Na przykład w Europejskiej Konwencji Zapobiegania i Zwalczania Przemocy Wobec Kobiet są elementy redefiniujące płeć zwane ideologią gender polegającą min. na zamazaniu różnic pomiędzy płciami.

Czyż nie jest zagubieniem dążenie do zamazania różnic płciowości, nie wymyślonych przecież, lecz przynależnych biologicznemu uwarunkowaniu trwania gatunku. Natura podzieliła te role między dwu osobników tego samego gatunku zróżnicowanych płciowo (samiec i samica), co ludzie nazwali ładnie mężczyzną i kobietą.

Zagubieni twórcy nowej, bezpłciowej  cywilizacji próbują zmienić to, co niemożliwe (stąd zagubienie), cały czas indoktrynując opinię publiczną wmawianiem, że ludzka dwupłciowość to światopoglądowy zabobon. Tę beznadziejną głupotę kamuflują pseudohumanitarnym hasłem: nie jest ważna płeć – ważna jest miłość, a przyrodzoną przez naturę macierzyńską rolę matki karmicielki (jesteśmy ssakami) usiłują zrównoważyć męskim tacierzyństwem, zamieniając pierś karmicielki, butlą ze smoczkiem.

Naturalną, prokreacyjną rolę dwupłciowego gatunku ludzkiego zohydzają ludziom straszakiem ekonomicznym, przeliczając rodzicielstwo na  pieniądze.

Oto jak kalkuluje rodzicielstwo młody, zindokrynowany feminizmem tata wyliczając koszty przyjścia na świat jego córeczki (GW z 23 czerwca w publikacji  pt. „Zagubiony tata i matka alfa”. Treść publikacji w całości dowodzi  upartemu kontestowaniu praw natury (biologia  + cywilizacja rodziny) do tego stopnia, że aż niepokoi rychłym wyginięciem gatunku ludzkiego.

Młody tata rachuje: „Policzyłem z kolegami, że przyjście dziecka na świat to wydatek rzędu 10 tys. zł. i wylicza: Trzeba umeblować pokoik i przeprowadzić choćby niewielki remont mieszkania. Potem kupić wózek i fotelik samochodowy. Dochodzą do tego opłaty związane z ciążą i badaniami, specjalne ubrania i kosmetyki, które do najtańszych nie należą, no i wiadomo, im dziecko starsze, tym wydatków więcej.”

Ten żałosny wywód nie wymaga komentarza, bo jest dobitną ilustracją szkodliwej propagandy, że aby mieć potomstwo trzeba być finansowym krezusem, zdolnym ponieść te nadzwyczaj wielkie koszty rodzicielstwa.  A to przecież wierutna bzdura. Czyż koniecznie trzeba meblować pokój dziecinny? A jak pokoju dziecinnego nie ma? Czyż trzeba remontować całe mieszkanie? To znaczy, że mieszkanie rodziny oczekującej potomka, to rumowisko? No i to „odkrywcze” stwierdzenie o rosnących wydatkach wraz z rosnącymi dziećmi!

Przecież przeciętni ludzie mieszkają w  warunkach  mogących przyjmować nowego członka rodziny nawet jeżeli łóżeczko dziecka trzeba ustawić w sypialni rodziców. Przeciętni ludzie mają mieszkania schludne na tyle, że nie muszą ich remontować z okazji urodzenia dziecka. Przeciętne ciężarne kobiety są pod opieką przychodni matki i dziecka (bezpłatnie) i nie histeryzują stanem swojej ciężarnej odmienności, bo to nic nadzwyczajnego, po prostu normalny stan rodzicielki. Przeciętni ludzie kochają swoje dzieci i dają im ciepło rodzinne, także wtedy kiedy ich dzieci mają jedynie wspólny pokój (choć lepiej żeby miały osobne), bo przeciętni ludzie dostosowują się do posiadanych warunków  i nie kalkulują szczęścia rodzinnego miernikiem ilości pokoi, marki samochodu, luksusowym umeblowaniem mieszkania. Przeciętnych ludzi po prostu nie stać na te wmawiane im potrzeby i standardy rzekomo niezbędne dla normalnego rozwoju rodziny.

A przecież ta właśnie przeciętność jest bogactwem narodu, narodu wyrastającego z normalności życia, zróżnicowanego rodzinnie, kulturowo i pod względem zasobności finansowej.  Bo takie zróżnicowanie jest właśnie najnormalniejszą normalnością.

Wmawianie zaś ludziom, że skromność życia jest nienormalnością i jednoczesne dodawanie, że normalnością są związki partnerskie, itp., to ideologiczne bałamucenie społeczeństwa, zakłócające normy współżycia i egzystencji dostosowanej do istniejących, indywidualnych warunków rodzin, zróżnicowanych  standardem życia i kultury.

Promowanie ideologii gender oraz kultury rezygnacji kobiet z roli macierzyństwa na rzecz kariery zawodowej i wmawianie równorzędności opieki ojcowskiej, opiece macierzyńskiej, a także lansowanie związków jednopłciowych, to objaw degeneracji gatunku ludzkiego, czego pierwszymi oznakami jest drastyczny spadek przyrostu naturalnego.

Może to pesymistyczny osąd  prezentujący  poglądy zachowawcze, przynależne człowiekowi w moim wieku, ale zjawiska demograficzne i towarzyszące im perturbacje gospodarcze (kryzysy ekonomiczne) utwierdzają mnie w moich poglądach.

Dzieci jest coraz mniej, wymagania bytowe ludzi są coraz większe, do tego stopnia, że nie mogą temu sprostać nawet najbogatsze kraje oraz narastanie bezradności polityków w przeciwdziałaniu tym zjawiskom, to przecież główne problemu współczesności. 

Więc jeżeli nie mam racji, to gdzie jest przyczyna tego zjawiska?

 

 

 

 

folt37
O mnie folt37

Jestem absolwentem Politechniki Poznańskiej (inżynier elektryk - budowa maszyn elektrycznych). Staż pracy: 20 lat w przemyśle i 20 lat w administracji państwowej szczebla wojewódzkiego - transformacja gospodarki z socjalistycznej na rynkową.

Nowości od blogera

Komentarze

Pokaż komentarze (5)

Inne tematy w dziale Polityka