„Współczynnik Giniego należy interpretować w ten sposób, że im jest wyższy tym nierówności w dochodach w danym kraju są większe.”
(http://pl.wikipedia.org/wiki/Wsp%C3%B3%C5%82czynnik_Giniego)
Porównawcze wskaźniki tego współczynnika w krajach rozwiniętych:
USA – 0,49, Brazylia – 0,49, Polska 0,35, Niemcy 0,26, Szwecja 0,23.
Wiedzę tę zaczerpnąłem z obszernej relacji rozmowy z prof. Ladislauem Dowborem – Brazylijczykiem polskiego pochodzenia – opublikowanym w GW z 11 sierpnia.
Rozmowę powinni przeczytać wszyscy, którzy interesują się problemami współczesnego świata rozdartego między ekonomicznymi ładami, socjalnym i rynkowym.
Profesor opowiada o swoich brazylijskich doświadczeniach ze współpracy z b. prezydentem Brazylii Inacio Lulą w przedsięwzięciach na rzecz ograniczenia biedy i rozwoju gospodarczego w tym kraju.
Ciekawe uwagi wnosi do zagadnień kierujących rozwojem światowej globalizacji gospodarczej i problemów ekologicznych świata. Wszystko to logicznie kojarzy z kryzysowymi zawirowaniami najbardziej rozwiniętych krajów.
Spostrzega absurdy obecnej cywilizacji, takie min. jak:
· dewastacja planety [tysiące ha brazylijskiej puszczy podlega rabunkowej gospodarce],
· bogactwo 447 najzamożniejszych na świecie osób jest większe niż majątek niż majątek połowy ludzkości,
· 737 podmiotów kontroluje 80 % świtowego systemu ekonomicznego,
(obrazem obu tych szkodliwych zjawisk jest Współczynnik Giniego, który w Polsce – jak pokazano wyżej – niepokojąco rośnie)
· wpompowywanie pieniędzy publicznych w komercyjne banki, które kupują obligacje długu publicznego wykupywanego z odsetkami przez państwa, te które owe banki subwencjonowały,
· z braku 13 mld. dolarów umiera na świecie rocznie 10 mln. dzieci. W tym samym czasie Zachód wydaje 18 mld. dolarów na żywność dla psów i kotów.
Bardzo interesująco brzmią wnioski do naprawy tej sytuacji, na przykład:
· lejce [instrumenty polityczne] powinny być w rękach ludzi, a nie wielkich korporacji czy partii politycznych: im bardziej zdecentralizowany system, im więcej uczestnictwa, tym lepiej,
· szukamy wzrostu [Brazylia] zrównoważonego w trójkącie; władze państwowe, przedsiębiorcy i społeczeństwo obywatelskie,
· zaproponowaliśmy [Brazylia], by każda gmina mogła otworzyć swój bank rozwoju i drukować pieniądze,
· spirala konsumpcji już nas [społeczeństwa krajów rozwiniętych] prawie zniszczyła.
Generalny wniosek: Świat mknie na ślepo do przodu bez znajomości drogi po której pędzi, i to co raz szybciej.
To ciekawa lektura wzbudzająca refleksje na temat ludzkich bodźców do tego ślepego pędu, którego jedną z przyczyn jest ludzka chciwość i bezsensowne szpanowanie bogactwem.
Tę rozmowę warto przeczytać, bo choć nie wskazuje skutecznego lekarstwa na chorobę naszej cywilizacji, to jednak przekonująco lokalizuje jej źródła.
A to jest wartość sama w sobie.



Komentarze
Pokaż komentarze (1)