Wczoraj sąd norweski skazał na 21 lat więzienia nacjonalistycznego mordercę Andersa Behringa Breivika za zamordowanie 77 osób tylko za to, że nie byli nacjonalistami.
Powszechne komentowanie tego zdarzenia wyczerpuje w większości zainteresowanie tą sprawą. Jeden szczegół w tle tej sprawy jest jednak akcentowany mniej, albo wcale. Chodzi o problem promowanej na Zachodzie idei wielokulturowości, która miała spowodować zgodną koegzystencję autochtonów państw z ludnością napływową zarobkowo do tych państw głównie z Bliskiego Wschodu i Azji. Eksperyment nie powiódł się, co jest poważnym problemem społeczno – politycznym krajów z coraz większą ilością emigrantów.
Różnice kulturowo – wyznaniowe okazały się ważniejsze dla tych ludzi niż koegzystencja. Pod pretekstem wolności politycznej i wyznaniowej ludzie różnych kultur zamiast koegzystować zgodnie obok siebie, demonstrują wyzywająco swoją odmienność domagając się prawa akceptującego ich zwyczaje, np. gwarancji wolnego czasu na specyficzne praktyki religijne (muzułmanie) w czasie normalnego dnia pracy. Narusza to zwyczaje miejscowych i rodzi konflikty z przemocą włącznie.
Problem zaczyna być europejski z czym najwyraźniej nie radzą sobie państwa liberalnej demokracji. Jakie będą dalsze losy rozwoju wypadków nie wiadomo.
Kilka dni wcześniej sąd moskiewski skazał dziewczyny z feministycznej grupy Pussy Riot na dwa lata łagru za obrazę prawosławnej religii wtargnięciem do cerkwi z antyputinowskim show w cerkiewny obszar zabroniony dla kobiet.
I znowu pod pretekstem wolności słowa wielu ludzi kultury i polityki Zachodu stają murem w obronie dziewczyn, cytując z ich piosenki tylko wersety dotyczące Putina. Tymczasem piosenka zawiera słowa bluźniercze dla prawosławia, min. (Cytat za Mirosławem Czechem (GW z 25/26 sierpnia):
„Gówno, gówno Boże,
gówno, gówno Boże (…)
Patriarcha Gandiajew wierzy w Putina,
Lepiej by, skurwiel w Boga uwierzył, (…)”
Zobacz jeszcze: http://www.youtube.com/watch?v=hxl4puRFhOE
Po takich słowach w miejscu dla wierzących świętym, jakoś nikt nie wyraził współczucia wiernym za obrazą ich uczuć.
Na przykład Anna Applebaum zauważa (Gazeta j.w.) obłudę postawy Madonny w obronie rosyjskich feministek. Pisze:
„Nigdy dotąd nie interesowała się Rosją (Madonna), a już na pewno nie prześladowaniem rosyjskich kobiet . Kiedy trzy lata temu zamordowana w Czeczenii Natalia Estemirowa, działaczka obrony praw człowieka, Madonna milczała. Jej strona internetowa nie zarejestrowała też śmierci dziennikarki Anny Politowskiej w 2006 r.”
Jak widać dziwną hierarchie wartości wyznaje Madonna.
Co mają ze sobą wspólnego oba wyroki? Może tylko to, że w obu wypadkach jakimś czytelnym, choć dalszym tłem jest fanatyzm ideowy ludzi próbujących dopasowywać świat do własnych poglądów z zupełnym lekceważeniem poglądów innych ludzi.
W przypadku Brevika przybrało to tragiczny wymiar bezprzykładnej zbrodni, a w przypadku rosyjskich feministek z Pussy Riot lekceważącym, szokującym deptaniem uczuć religijnych wyznawców prawosławia w imię popularyzowania feministycznych idei wymieszanych walką polityczną z nienawiścią do religii.
Oto wytwory współczesnej cywilizacji chełpiącej się walką o wolność i pokój dla wszystkich ludzi. Jak widać walka rzeczywiście jest, ale chełpić jej efektami jest – póki co – za wcześnie.



Komentarze
Pokaż komentarze (10)